stāgnātor , ōris, m. (= stannator, v. 2. stagnum = stannum) = κασσιτερουργός, der Zinnarbeiter, Zinngießer, Gloss. II, 339, 29.
stāgnātio , ōnis, f. (2. stagno), der (feste) Bewurf, Hieron. in Amos 7, 6.
1. stāgnātus , a, um, s. 2. stagno.
2. stāgnātus , a, um, s. stānnātus.
restāgnātio , ōnis, f. (restagno), I) das Austreten des Wassers, illius Oceani, Plin. 2, 168: Euphratis, Plin. 6, 146. – II) übtr., das Aufstoßen, Aufsteigen, alvi (des Magens), Plin. ...
stāgnātilis , e (stagno), zum Teiche gehörig, Teich-, pisces, Plin. Val. 1, 42.
... Nilus continuatis aquis in faciem lati ac turbidi maris stagnat, Sen.: stagnans flumine Nilus, Verg. – 2) übtr., v. Örtlichkeiten, überschwemmt sein, unter Wasser stehen, orbis stagnat paludibus, Ov.: moenia stagnabant, Sall. fr.: stagnans ripa, ... ... , Tiberis plana urbis stagnaverat, Tac.: loca stagnata paludibus ument, Ov.
... befestigen = mit einem festen Bewurf versehen, stans supra murum stagnatum, Hieron. in Amos 7, 7: bildl., befestigen, verwahren ... ... adversus insidias exquisitis tutioribus remediis, Iustin. 37, 2, 6: trinis potionibus stagnata animalia, gestärkt, Veget. mul. 1, 18 extr ...
... v. Orten, die von stehendem Wasser überschwemmt sind, late is locus restagnat, bildet einen See, Caes.: restagnant arva palude, Sil. – Partiz. Perf. restāgnātus = zurückgetreten, restagnatis incursibus, Cassiod. var. 2, 32, 4.
stānnātus (stagnātus), a, um (stannum), verzinnt, Th. Prisc. 4, 1. Plin. Val. 1, 31 u. 3, 14.
mōlior , ītus sum, īrī (moles), I) v. tr. ... ... zum Anlegen des Bollwerks nicht ausgereicht hatten, Liv. – übtr., flumen stagnat insulasque molitur, läßt entstehen, setzt an, Curt.: stridor aquilonis molitur nives ...
con-tineo , tinuī, tentum, ēre (con u. teneo), ... ... linea pennis distincta continet, Cic.: aqua in devexo fluit, in plano continetur et stagnat, Sen. – m. Advv. od. Praepp. (wo?), ...
ob-strepo , strepuī, strepitum, ere, bei oder gegen etwas rauschen, -ertönen, -sich hören lassen, ... ... alci litteris, Cic.: actis Pompeii, Flor.: ne scelera virtutibus obstrepant, Flor.: ne restagnatio intempestiva alvi obstrepat, Plin.