sūcido , āre (sucidus), saftig-, frisch machen, Plin. Val. 2, 9: lanam, Plin. Val. praef. fol. 164 (a).
1. succīdo , cīdī, cīsum, ere (sub u. ... ... .: gregem ferro, Sil.: serpens succisa, Sen. poët. – poet., succisa libido, verschnitten, kastriert, ... ... niederwerfen, stürzen, vernichten, ut ad alios succidendos viam sibi faceret, Lact. de mort. ...
succino , uī, ere (sub u. cano), ... ... 1, 2, 16. – b) einstimmen, zustimmen, succinit alter, Hor. ep. 1, 17, 48: cui ego ut succinerem, Varro r.r. 2, 1, 27. ...
... a) eig.: genua inedia succidunt, Plaut.: continuo labore gravia genua succiderant, Curt.: succidere artus, Lucr.: aegri succidimus, Verg.: (imperfecta) necesse ... ... succidisset, Flor. – b) übtr.: mens succidit, Sen.: succidit mendax Dardania domus, Sen. poët.
sūcidus (succidus), a, um (sucus), saftig, frisch, solum, Apul. apol. 24: ficus (Ggstz. aridus), Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 113. – bes. lana, ganz frisch abgeschorene, noch ...
sūcinum ( nicht succinum), ī, n. (stammverwandt mit sucus), der Bernstein, ... ... ., Plin. 37, 31 sqq. Tac. Germ. 45: Plur., sucina, Bernsteinstücke, verarbeitet = Schmuck aus Bernstein, Plin. 36, 1; ...
sūcinus (succinus), a, um (sucinum), aus Bernstein, novacula, Plin. 22, 99: gemma, Mart. 4, 59, 2: gutta, Mart. 6, 15, 2.
3. succido , āre, s. sūcido.
sūcīdia , s. succīdia.
succingo , cīnxi, cīnctum, ere (sub u. ... ... Leonem et Cancrum Anguis intortus succingit, Vitr. 9, 5, 1: astricti succingant ilia ventres, Gratt ... ... animum bodis, Petron. – Öfter Partiz., Carthago succincta portubus, Cic.: succinctus armis legionibusque, Liv.: scientiā, Quint.: dolis, ...
succīdia , ae, f. (succīdo; vgl. Varro LL. 5, ... ... hergibt u. aushilft), Cic. de Sen. 56. – übtr., succidias humanas facis, du schlachtest Menschen ein (= lässest M. wie Schweine ... ... ), Cato oratt. 8. fr. 1: sucidis (so!) aeternoque silentio Mauris sum (traditus), ...
succīsio , ōnis, f. (succīdo), das Abhauen, Abschneiden, lignorum, Vulg. deut. 19, 5: florum, Hieron. epist. 140, 14: pilis infra narium antra fructicantibus cotidiana succisio, Sidon. epist. 1, 2, 2.
succīsor , ōris, m. (succīdo), der Beschneider (der Bäume), Alcim. Avit. poëm. 4, 48.
succilus , ī, m. (sub u. cilium), das Unterlaufen des Augenlides mit Blut, Caper 111, 13 K.
māsucius ( von masso, kauen) = edax, der Kauer, Fresser, Paul. ex Fest. 139, 1.
succinum , ī, n., s. sūcinum.
succidus , a, um, s. sūcidus.
succinus , a, um, s. sūcinus.
succipio , s. suscipio /.
succiduus , a, um (2. succido), I) herabfallend, -sinkend, genu, Ov.: poples, Ov.: übtr., flamma, Stat. – II) bildl., nicht aufhörend, nicht schwindend, benedictio, Sidon. epist. 7, 6, ...
Buchempfehlung
Im Alter von 13 Jahren begann Annette von Droste-Hülshoff die Arbeit an dieser zarten, sinnlichen Novelle. Mit 28 legt sie sie zur Seite und lässt die Geschichte um Krankheit, Versehrung und Sterblichkeit unvollendet.
48 Seiten, 4.80 Euro