cūso , āre, Frequ. v. cudo, Prisc. 10, 24.
lūsor , ōris, m. (ludo), I) der ... ... 2, 17, 3: vollst. pilarum lusores, Firm. math. 8, 8. – b) = ludio, der ... ... II) übtr.: 1) der Scherzer, Schäkerer, tenerorum lusor amorum, v. Liebesdichter ...
pauso , āvī, āre (pausa), I) eig., innehalten, pausieren, ruhen, cum dolor pausaverit, Cael. Aur.: pausante vomitu, tumore, Cael. Aur.: pausa et quiesce, populus meus, Vulg. 4. Esdr. 2, 24. – II) ...
fūsor , ōris, m. (2. fundo), I) der Gießer, Bildner aus Metall, Ton usw., absol., Cod. Iust. 10, 64: aeris, Cassiod. var. 7, 5, 5. – II) der Gießer, Ausgießer ...
Rūsor , ōris, m. (rusum = rursum), die Gottheit der regelmäßigen Wiederkehr aller Erzeugnisse, Varro b. Augustin. de civ. dei 7, 23 extr.
cūsor , ōris, m. (cudo), der Schläger des Geldes, der Präger, Cod. Iust. 10, 64, 1.
trūso , āre (Intens. v. trudo), tüchtig stoßen, Catull. 56, 6.
Ausōn u. Ausona , s. Ausones.
ac-cūso (accusso), āvī, ātum, āre (ad u ... ... epistularum neglegentia, Cic.: in quo te accuso, Cic.: alcis avaritiam perfidiamque, Nep.: inertiam adulescentium, Cic.: ... ... feram, debes ignoscere etc., Cic.: qua in re primum illud reprehendo et accuso, cur in re tam vetere quicquam ...
recūso , āvī, ātum, āre (re u. causa), ... ... si lacessantur, quin armis contendant, Caes.: non recuso, quo minus legant, Cic.: neque recusavit, quo minus legis poenam subiret ... ... stipendio, Caes.: de iudiciis transferendis, Cic. – η) absol.: non recuso, non abnuo, Cic.: ...
ex-cūso , āvī, ātum, āre (ex u. causa), I) entschuldigen ... ... Aur. Vict. epit. 39, 7. – u. so excusor m. Nom. u. Infin., ich werde (mein Nichterscheinen wird ...
causor , ātus sum, āri (causa) = προφασίζομαι(Dosith. 59, 8 K.), ... ... Salv. de gub. dei 3, 2 in. – / aktive Nbf. causo, wovon Infin. causare, Pallad. 3, 25, 3 codd.: causasse, ...
in-cūso , āvī, ātum, āre (in u. causa), jmd. od. etw. beschuldigen, sich über jmd. od. etw. beschweren, alqm, Caes.: alqm graviter ob defectionem, Liv.: alqm probri, Plaut.: alqm luxus ...
abūsor , ōris, m. (abutor), der etw. mißbraucht, ut (adulescentes) abusores rerum suarum esse dicantur, Salv. de gub. dei 8, 4.
clūsor , ōris, m. (cludo), der Einschließer, Einheger, Umringer, Sidon. ep. 8, 6. Vulg. 4. regg. 24. v. 14 u. 16.
amūsos , ī, m. (ἄμουσος), der Musik unkundig, Vitr. 1, 1, 13.
ef-fūso , āre = εκχέω, Gloss. II, 293, 55.
decuso , s. decusso.
... 5, 37. – Sing. adjekt., Ausōn , onis, ausonisch = römisch, lateinisch, Avien ... ... 943;α), das Land der Ausonier, Ausonien, Unteritalien (s. Ausones), Ov.: u. poet. ... ... , Fulgent. – E) Ausonius , a, um, a) ausonisch, mare, an ...
re-pauso , āre, I) intr. ausruhen, ruhen, Th. Prisc. 4. fol. 317, b (?). Interpr. Origin. in Matth. 138. – II) tr. beruhigen, besänftigen, Cassian. coll. 18, 14.
Buchempfehlung
Nach Caesars Ermordung macht Cleopatra Marcus Antonius zur ihrem Geliebten um ihre Macht im Ptolemäerreichs zu erhalten. Als der jedoch die Seeschlacht bei Actium verliert und die römischen Truppen des Octavius unaufhaltsam vordrängen verleitet sie Antonius zum Selbstmord.
212 Seiten, 10.80 Euro
Buchempfehlung
Im nach dem Wiener Kongress neugeordneten Europa entsteht seit 1815 große Literatur der Sehnsucht und der Melancholie. Die Schattenseiten der menschlichen Seele, Leidenschaft und die Hinwendung zum Religiösen sind die Themen der Spätromantik. Michael Holzinger hat elf große Erzählungen dieser Zeit zu diesem Leseband zusammengefasst.
430 Seiten, 19.80 Euro