1. succīdo , cīdī, cīsum, ere (sub u. ... ... .: gregem ferro, Sil.: serpens succisa, Sen. poët. – poet., succisa libido, verschnitten, kastriert, ... ... niederwerfen, stürzen, vernichten, ut ad alios succidendos viam sibi faceret, Lact. de mort. ...
succino , uī, ere (sub u. cano), ... ... 1, 2, 16. – b) einstimmen, zustimmen, succinit alter, Hor. ep. 1, 17, 48: cui ego ut succinerem, Varro r.r. 2, 1, 27. ...
... a) eig.: genua inedia succidunt, Plaut.: continuo labore gravia genua succiderant, Curt.: succidere artus, Lucr.: aegri succidimus, Verg.: (imperfecta) necesse ... ... succidisset, Flor. – b) übtr.: mens succidit, Sen.: succidit mendax Dardania domus, Sen. poët.
3. succido , āre, s. sūcido.
succingo , cīnxi, cīnctum, ere (sub u. ... ... Leonem et Cancrum Anguis intortus succingit, Vitr. 9, 5, 1: astricti succingant ilia ventres, Gratt ... ... animum bodis, Petron. – Öfter Partiz., Carthago succincta portubus, Cic.: succinctus armis legionibusque, Liv.: scientiā, Quint.: dolis, ...
succīdia , ae, f. (succīdo; vgl. Varro LL. 5, ... ... , 3: hortum ipsi agricolae succidiam alteram appellant, ihre zweite Sv. (weil der Garten, wie eine ... ... hergibt u. aushilft), Cic. de Sen. 56. – übtr., succidias humanas facis, du schlachtest ...
succīsio , ōnis, f. (succīdo), das Abhauen, Abschneiden, lignorum, Vulg. deut. 19, 5: florum, Hieron. epist. 140, 14: pilis infra narium antra fructicantibus cotidiana succisio, Sidon. epist. 1, 2, 2.
succīsor , ōris, m. (succīdo), der Beschneider (der Bäume), Alcim. Avit. poëm. 4, 48.
succilus , ī, m. (sub u. cilium), das Unterlaufen des Augenlides mit Blut, Caper 111, 13 K.
succinum , ī, n., s. sūcinum.
succidus , a, um, s. sūcidus.
succinus , a, um, s. sūcinus.
succipio , s. suscipio /.
succiduus , a, um (2. succido), I) herabfallend, -sinkend, genu, Ov.: poples, Ov.: übtr., flamma, Stat. – II) bildl., nicht aufhörend, nicht schwindend, benedictio, Sidon. epist. 7, 6, ...
succīnctē , Adv. (succinctus), kurz, docere, Amm.: succinctius fari, Sidon., dimicare, Amm.
succīnctus , a, um, PAdi. (v. succingo ... ... clausulam, Quint.: praedae, Ov.: exilivit nostra succinctior armatura, nahm unsere Streitmacht gestärkten Mutes einen Anlauf, Amm. 25, 3, 5. – II) kurz, libellus, Mart.: arbores succinctiores, Plin. 16, 39 ...
succīnctim , Adv. (succinctus), kürz, denotare, Claud. Mam. de anim. praef. p. 697 Migne.
succīsīvus , a, um, s. subsicīvus.
succingulum , ī, n. (succingo), der Gürtel zum Aufgürten, Plaut. Men. 200.
succinācius , a, um, s. sūcinācius.
Buchempfehlung
Stifters späte Erzählung ist stark autobiografisch geprägt. Anhand der Geschichte des jungen Malers Roderer, der in seiner fanatischen Arbeitswut sich vom Leben abwendet und erst durch die Liebe zu Susanna zu einem befriedigenden Dasein findet, parodiert Stifter seinen eigenen Umgang mit dem problematischen Verhältnis von Kunst und bürgerlicher Existenz. Ein heiterer, gelassener Text eines altersweisen Erzählers.
52 Seiten, 4.80 Euro