vāticinātor , ōris, m. (vaticinor), der Prophet, Weissager, Ov. ex Pont. 1, 1, 42. Prud. ham. 343. Paul. sent. 5, 21. § 1 u. 3.
vāticinātrīx , trīcis, f. (Fem. zu vaticinator), die Prophetin, Weissagerin, Serv. Verg. ecl. 9, 13; Aen. 3, 443. Mythogr. Lat. 1. no. 96; 3, 3. no. 9.