Online-Bibliothek

nexus , ūs, m. (necto), I) das Zusammenknüpfen ... ... Plin.: brachiorum, Suet.: cuius nexum (V. des gordischen Knotens) si quis solvisset, Iustin.: serpens baculum nexibus ambit, Ov. – II) bildl.: A ...

per-ōrno , āvi, āre, beständig zieren, senatum ... ... Tac. ann. 16, 26 Nipperd. u. Dräger (Halm liest semper oravisset): defecta in parte perornant, Paulin. Nol. carm. 20, 304.

dē-saevio , iī, ītum, īre, I) sich abtoben ... ... et noctem (v. Stier), Col.: sic Aeneas desaevit, Verg.: cum affatim desaevisset, Suet.: an tragica desaevit et ampullatur in arte? Hor.: omnes desaevit avide ...

circum-aro , āvī, āre, umpflügen, agri quantum uno die circumaravit datum, Liv. 2, 10, 12: quantum quis uno die plurimum circumaravisset, Plin. 18, 9.

circum-plico , āvī, ātus, āre, I) umwickeln, umschlingen, tum esset ostentum, si anguem vectis circumplicavisset, Cic.: belua circumplicata serpentibus, Cic. – II) etw. um etw. herumwickeln, lorum surculo compari (Dat.), Gell. ...

super-stāgno , āvi, āre, austreten, si amnis Nar in rivos diductus superstagnavisset, Tac. ann. 1, 79.

vōx , vōcis, f. (altind. vak, Stimme, Sprache ... ... Mercurius), Hor.: Graiā scierit sive Latinā voce loqui, Ov.: cum civem ex voce cognovisset, Iustin.: quo scilicet Latinae vocis honos per omnes gentes venerabilior diffunderetur, Val. ...

lavo , lāvī, lautum (st. lavitum), Partiz. lautus ... ... lota, Petron. 30, 11: lav. Xantho amne crines, Hor.: quo pedes lavisset Sisyphus aere, Hor.: pure loti pedes, Plin. – Venus lavans sese, ...

pluo , pluī u. (archaist.) plūvī, pluitūrus, ere ( ... ... plovebat (vulgär = pluebat), Petron. 44, 18: aqua, quae pluendo crevisset, Cic. – m. Acc. u. Abl. des Stoffes ...

teneo , tenuī, tentum, ēre (zu tendo), tr. ... ... 1) eig.: a) übh.: ut quo maior se vis aquae incitavisset, hoc artius illigata tenerentur, Caes.: loca sunt egregia ad tenendas ancoras, Auct ...

regio , ōnis, f. (rego), I) die Richtung ... ... innumerabiles mundos infinitasque regiones, quarum nulla esset ora, nulla extremitas, mente peragravisset, Cic. – b) bildl., das Gebiet, der ...

2. intro , āvī, ātum, āre (*interus), in etwas ... ... ne imprudentia quidem possit intrare (eindringen), Cic.: nisi animus, antequam in corpus intravisset (vor ihrem Eintritt in den K.), in rerum cognitione viguisset, Cic.: ...

... minuunturque, Plin.: cum Albanus lacus praeter modum crevisset, Cic.: cava flumina crescunt cum sonitu, Verg.: aestate incipit crescere ... ... Pers. durch wen? frater per se (durch ihn) crevisset, Caes. – m. Ang. bei wem? durch ...

quaero , quaesīvī, quaesītum, ere, I) suchen, aufsuchen, ... ... quae in conventu dixerat;... eadem secreto ab aliis quaerit, Caes.: a quo cum quaesivisset, quo duci se vellet, Nep.: quaero abs te teneasne memoriā etc., Cic ...

ambulo , āvi, ātum, āre (Demin. v. ambio), ... ... (Xerxes) tantis classibus tantisque equestribus pedestribusque copiis, Hellesponto iuncto, Athone perfosso, maria ambulavisset, terram navigasset, über Meere marschiert, über Land gesegelt war, Cic. ...

oppōno , posuī, positum, ere (ob u. pono), ... ... , sed ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui rebus iis, quas primas natura conciliavisset, um den St. einzuwenden, den St. zum Trotz, Cic. Acad ...

in-tono , tonuī, tonātum, āre, I) intr. donnern, A) eig.: partibus intonuit caeli pater ipse ... ... – Ungew. Perf.-Formen, intonaverit, Paul. Nol. carm. 21, 904: intonavisset, Iul. Val. 1, 19 (25).

negito , āvī, āre (Intens. v. nego), beharrlich ... ... , Plaut. merc. 55 G.: qui illi ostenderit eam, quam multos annos esse negitavisset, veri et falsi notam, Cic. Acad. 2, 69.

con-cēdo , cessī, cessum, ere, sich aufmachend, Platz machend ... ... concede, puellae, Ov. art. am. 1, 523: te, dulcis amice, reviset cum Zephyris, si concedes, et hirundine prima, Hor. ep. 1, 7 ...

dē-cerno , crēvī, crētum, ere, entscheiden, I) etwas ... ... . Adi. wie? quod iste (Verres) aliter, atque ut edixerat, decrevisset, Cic.: Verres contra illud ipsum edictum suum sine ulla religione decernebat, Cic.: ...