sūcido , āre (sucidus), saftig-, frisch machen, Plin. Val. 2, 9: lanam, Plin. Val. praef. fol. 164 (a).
1. succīdo , cīdī, cīsum, ere (sub u. ... ... .: gregem ferro, Sil.: serpens succisa, Sen. poët. – poet., succisa libido, verschnitten, kastriert, ... ... niederwerfen, stürzen, vernichten, ut ad alios succidendos viam sibi faceret, Lact. de mort. ...
succino , uī, ere (sub u. cano), ... ... 1, 2, 16. – b) einstimmen, zustimmen, succinit alter, Hor. ep. 1, 17, 48: cui ego ut succinerem, Varro r.r. 2, 1, 27. ...
... a) eig.: genua inedia succidunt, Plaut.: continuo labore gravia genua succiderant, Curt.: succidere artus, Lucr.: aegri succidimus, Verg.: (imperfecta) necesse ... ... succidisset, Flor. – b) übtr.: mens succidit, Sen.: succidit mendax Dardania domus, Sen. poët.
sūcidus (succidus), a, um (sucus), saftig, frisch, solum, Apul. apol. 24: ficus (Ggstz. aridus), Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 113. – bes. lana, ganz frisch abgeschorene, noch ...
sūcinum ( nicht succinum), ī, n. (stammverwandt mit sucus), der Bernstein, ... ... ., Plin. 37, 31 sqq. Tac. Germ. 45: Plur., sucina, Bernsteinstücke, verarbeitet = Schmuck aus Bernstein, Plin. 36, 1; ...
sūcinus (succinus), a, um (sucinum), aus Bernstein, novacula, Plin. 22, 99: gemma, Mart. 4, 59, 2: gutta, Mart. 6, 15, 2.
3. succido , āre, s. sūcido.
sūcīdia , s. succīdia.
succingo , cīnxi, cīnctum, ere (sub u. ... ... Leonem et Cancrum Anguis intortus succingit, Vitr. 9, 5, 1: astricti succingant ilia ventres, Gratt ... ... animum bodis, Petron. – Öfter Partiz., Carthago succincta portubus, Cic.: succinctus armis legionibusque, Liv.: scientiā, Quint.: dolis, ...
succīdia , ae, f. (succīdo; vgl. Varro LL. 5, ... ... hergibt u. aushilft), Cic. de Sen. 56. – übtr., succidias humanas facis, du schlachtest Menschen ein (= lässest M. wie Schweine ... ... ), Cato oratt. 8. fr. 1: sucidis (so!) aeternoque silentio Mauris sum (traditus), ...
succīsio , ōnis, f. (succīdo), das Abhauen, Abschneiden, lignorum, Vulg. deut. 19, 5: florum, Hieron. epist. 140, 14: pilis infra narium antra fructicantibus cotidiana succisio, Sidon. epist. 1, 2, 2.
succīsor , ōris, m. (succīdo), der Beschneider (der Bäume), Alcim. Avit. poëm. 4, 48.
succilus , ī, m. (sub u. cilium), das Unterlaufen des Augenlides mit Blut, Caper 111, 13 K.
māsucius ( von masso, kauen) = edax, der Kauer, Fresser, Paul. ex Fest. 139, 1.
succinum , ī, n., s. sūcinum.
succidus , a, um, s. sūcidus.
succinus , a, um, s. sūcinus.
succipio , s. suscipio /.
succiduus , a, um (2. succido), I) herabfallend, -sinkend, genu, Ov.: poples, Ov.: übtr., flamma, Stat. – II) bildl., nicht aufhörend, nicht schwindend, benedictio, Sidon. epist. 7, 6, ...
Buchempfehlung
Das kanonische Liederbuch der Chinesen entstand in seiner heutigen Textfassung in der Zeit zwischen dem 10. und dem 7. Jahrhundert v. Chr. Diese Ausgabe folgt der Übersetzung von Victor von Strauß.
298 Seiten, 15.80 Euro