3. dīspectus , a, um (dispicio) = despectus, verachtet, gemein, dispectis piscibus, Anthol. Lat. 583, 15 M. zw. (Riese 390, 15 despectis).
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »dispectus [3]«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 2212.