1. succīdo , cīdī, cīsum, ere (sub u. ... ... .: gregem ferro, Sil.: serpens succisa, Sen. poët. – poet., succisa libido, verschnitten, kastriert, ... ... niederwerfen, stürzen, vernichten, ut ad alios succidendos viam sibi faceret, Lact. de mort. ...
succino , uī, ere (sub u. cano), ... ... 1, 2, 16. – b) einstimmen, zustimmen, succinit alter, Hor. ep. 1, 17, 48: cui ego ut succinerem, Varro r.r. 2, 1, 27. ...
... a) eig.: genua inedia succidunt, Plaut.: continuo labore gravia genua succiderant, Curt.: succidere artus, Lucr.: aegri succidimus, Verg.: (imperfecta) necesse ... ... succidisset, Flor. – b) übtr.: mens succidit, Sen.: succidit mendax Dardania domus, Sen. poët.
3. succido , āre, s. sūcido.
succingo , cīnxi, cīnctum, ere (sub u. ... ... Leonem et Cancrum Anguis intortus succingit, Vitr. 9, 5, 1: astricti succingant ilia ventres, Gratt ... ... animum bodis, Petron. – Öfter Partiz., Carthago succincta portubus, Cic.: succinctus armis legionibusque, Liv.: scientiā, Quint.: dolis, ...
succīdia , ae, f. (succīdo; vgl. Varro LL. 5, ... ... , 3: hortum ipsi agricolae succidiam alteram appellant, ihre zweite Sv. (weil der Garten, wie eine ... ... hergibt u. aushilft), Cic. de Sen. 56. – übtr., succidias humanas facis, du schlachtest ...
succīsio , ōnis, f. (succīdo), das Abhauen, Abschneiden, lignorum, Vulg. deut. 19, 5: florum, Hieron. epist. 140, 14: pilis infra narium antra fructicantibus cotidiana succisio, Sidon. epist. 1, 2, 2.
succīsor , ōris, m. (succīdo), der Beschneider (der Bäume), Alcim. Avit. poëm. 4, 48.
succilus , ī, m. (sub u. cilium), das Unterlaufen des Augenlides mit Blut, Caper 111, 13 K.
succinum , ī, n., s. sūcinum.
succidus , a, um, s. sūcidus.
succinus , a, um, s. sūcinus.
succipio , s. suscipio /.
succiduus , a, um (2. succido), I) herabfallend, -sinkend, genu, Ov.: poples, Ov.: übtr., flamma, Stat. – II) bildl., nicht aufhörend, nicht schwindend, benedictio, Sidon. epist. 7, 6, ...
succīnctē , Adv. (succinctus), kurz, docere, Amm.: succinctius fari, Sidon., dimicare, Amm.
succīnctus , a, um, PAdi. (v. succingo ... ... clausulam, Quint.: praedae, Ov.: exilivit nostra succinctior armatura, nahm unsere Streitmacht gestärkten Mutes einen Anlauf, Amm. 25, 3, 5. – II) kurz, libellus, Mart.: arbores succinctiores, Plin. 16, 39 ...
succīnctim , Adv. (succinctus), kürz, denotare, Claud. Mam. de anim. praef. p. 697 Migne.
succīsīvus , a, um, s. subsicīvus.
succingulum , ī, n. (succingo), der Gürtel zum Aufgürten, Plaut. Men. 200.
succinācius , a, um, s. sūcinācius.
Buchempfehlung
Robert ist krank und hält seinen gesunden Bruder für wahnsinnig. Die tragische Geschichte um Geisteskrankheit und Tod entstand 1917 unter dem Titel »Wahn« und trägt autobiografische Züge, die das schwierige Verhältnis Schnitzlers zu seinem Bruder Julius reflektieren. »Einer von uns beiden mußte ins Dunkel.«
74 Seiten, 3.80 Euro