suētus , a, um, PAdi. (v. suesco), ... ... gewöhnt ist, gewohnt, contubernium, Tac.: cibaria, Apul.: Cheruscis sueta apud paludes proelia, Tac. – subst., suēta, ōrum, n., die Gewohnheiten, sectae, ...
īnsuētē , Adv. (insuetus), wider Gewohnheit, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 3, 54. – Compar. b. Augustin. epist. 137, 5.
assuētus (adsuētus), a, um (assuesco), I) Part ... ... , Liv.: Romanis Gallici tumultus assueti, Liv.: assuetam sibi causam suscipit, Vell. – Abl. ... ... Liv. 24, 23, 10), assueti collis cultores, Liv.: duces assueti militibus, Liv.: subst., assueti, die gewohnte Umgebung, ...
2. īnsuētus , a, um (in u. suesco), ... ... ad stabilem pugnam, Liv.: corpora insueta ad onera portanda, Caes. – m. Infin ... ... ungewöhnlich, species, Liv.: solitudo, Liv.: iter, Verg.: poet., insuēta (n. pl.) st. des ...
mānsuētē , Adv. (mansuetus), zahm, sanft, gelassen, ohne Murren, ... ... audimus aut legimus, Cic. Marc. 9: adeo tum imperio meliori animus mansuete oboediens erat, ut etc., Liv. 3, 29, 3. – Compar., civilius atque mansuetius versari, Apul. met ...
mānsuēto , āre (mansuetus), zähmen, bändigen, Vulg. sapient. 16, 18 u.a. Eccl.
cōnsuētē , Adv. (consuetus), wie gewöhnlich, Amm. 23, 2, 8. Cass. Fel. 1 u. 36.
1. īnsuētus , a, um, Partic. v. insuesco, w. s.
mānsuētus , a, um (manus u. ... ... nimium animis estis simplicibus et mansuetis, Cornif. rhet.: ut in victoria mitior mansuetiorque fiat, Sulp. Asell. fr.: mansuetus in senatu... in edictis ferus, Cic.: ut mansuetissimus viderer, Cic.: Musae mansuetiores, sanftere, friedlichere Musen (Beschäftigung mit Philosophie ...
assuētūdo (ad-suētūdo), inis, f. (assuesco), I) die ... ... laborum, maxime frigoris, Mela 3, 3, 2 (3. § 26): assuetudine mali animum efferare, Liv.: Ggstz., Tiberio, seu naturā sive assuetudine, suspensa semper et obscura verba, Tac. ann. 1 ...
Suētōnius iī, m., Name einer röm. Familie, aus der am bekanntesten C. Suetonius Tranquillus, geachteter Historiker der Kaiserzeit, Zeitgenosse des jüngeren Plinius, s. Plin. ep. 1, 24, 1 sqq. u.a. Spart. Hadr. 11, ...
dēsuētūdo , inis, f. (desuesco), das Entwöhntsein, die ... ... N. – absol., Ov. met. 14, 436 u.a.: in desuetudinem abire od. venire, ungewohnt werden, außer Gebrauch kommen, ICt.
cōnsuētus , a, um, I) Partic. v. consuesco ... ... , Ter.: lubido, Sall.: numerus laterum, Vulg.: omnes labores, pericula consueta habere, Sall.: m. Dat., c. tibi finis, Ov.: consuetissima cuique verba, Ov. met. 11, 637.
cōnsuētio , ōnis, f. (consuesco), der vertraute Umgang, clandestina, Plaut. Amph. 490: huius hospitae, *Ter. Andr. 439 (nach Spengels Herstellung).
īnsuētūdo , inis, f. (insuetus), das Ungewohnte einer Sache, cibi, Spart. Sever. 16, 2.
adsūetūdo , adsuētus , s. assuētūdo, assuetus.
... consuetudinem, Cic.: praeter consuetudinem ac morem maiorum, Suet.: extra consuetudinem, Caes.: contra consuetudinem, Hirt. b. G. ... ... LL.: neque vino neque consuetudine reliquā abstinere, Suet.: imitari Persarum consuetudinem, Nep. – β) ... ... vetus consuetudo, Sall.: stupri consuetudinem facere cum alqo, Suet.: consuetudinem habere cum fratris uxore, Suet.
mānsuētūdo , inis, f. (mansuetus), I) die Zahmheit ( ... ... a) übh.: clementia mansuetudoque imperii nostri (Ggstz. crudelitas inhumanitasque), Cic.: morum, Cic.: animorum ... ... .: in hostes, Tac. – b) insbes., als kaiserl. Titel, mansuetudo tua, Ew. Gnaden ...
in-assuētus , a, um, ungewohnt, ungewöhnlich, equus, Ov.: manus ... ... Ov.: opus alci, Claudii or. fr.: sermonis genus, Sulp. Sev. – inassuetum (est) m. folg. Infin., Sil. 3, 236.
dissuētūdo , dinis, f. (dissuesco), die gänzliche Entwöhnung, Ambros. de Cain et Abel 2, 6, 22.
Buchempfehlung
Der junge Vagabund Florin kann dem Grafen Schwarzenberg während einer Jagd das Leben retten und begleitet ihn als Gast auf sein Schloß. Dort lernt er Juliane, die Tochter des Grafen, kennen, die aber ist mit Eduard von Usingen verlobt. Ob das gut geht?
134 Seiten, 7.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.
390 Seiten, 19.80 Euro