Berufung , I) tr. convocatio (Zusammenberufung). – Ist es = Appellation, s. d. – ohne B. (Beschreiung), praefiscĭne. – II) refl ... ... die B. auf andere, auctoritates. Berufungsrecht , ius provocandi oder provocationis.
suspendieren , sein Urteil, iudicium cohibere. – jmd. (vom Amt) s., alqm ad tempus loco od. (beim Militär) ordine movere: einen Anwalt auf fünf Jahre s., interdicere alci advocationibus in quinquennium.
mōs , mōris, m. (vgl. μῶμαι, μῶσθαι), der ... ... . 3, 2, 1 u. Frgm. Vat. § 320: moris est advocationibus quoque praesides interdicere, Ulp. dig. 48, 19, 9 pr.: moris est ...
Praxis , I) Übung etc.: usus. – usus rerum ( ... ... curandi finem facere (v. Arzt): einem Advokaten die Pr. nehmen, alci advocationibus interdicere (ICt.): einem Arzte die Pr. gestatten, exercendi artem ius concedere ...
re-nūntio , āvī, ātum, āre, I) zurückberichten, - ... ... lossagen von etwas, auf etwas verzichten, civilibus officiis, Quint.: advocationibus, Plin. ep.: vitae, Suet.: mundo, Cypr.: ut etiam rebus, quibus ...
advocātio , ōnis, f. (advoco), das Herbeirufen, Berufen ... ... Berufung von sachverständigen Rechtsgelehrten zur Beratung, die juristische Beratung, in advocationibus, als Rechtsanwalt, Cic. ep. 7, 10, 2. – u ...
Appellant , appellator. – od. umschr. qui appellat, provocat ... ... , s. appellieren: eine A. zugestehen, dare alci provocationem od. ius provocationis, gegen jmd., adversus alqm. – b) als Schrift: libellus ...
prōvocātio , ōnis, f. (provoco), I) die Herausforderung ... ... iniuriam, Liv.: provocatione certare, Vet. lex bei Liv.: dare populo ius provocationis adversus consules, Flor.: provocationem interponere, ICt.: sine provocatione dictatura est, Liv.: ...