Tendenz , consilium (Absicht, Zweck usw.). – ratio (Richtung, die jmd. verfolgt, z.B. demokratische, popularis: T. der Rede, ratio orationis).
Freistaat , s. Republik. – freistaatlich , s. demokratisch, republikanisch.
Parteiwesen , tactiones. – demokratisches u. oligarchisches P., mos partium popularium et senatus factionum. – Parteiwut , studium partium acerrimum; im Zshg. auch studia( n. pl .). – du weißt nicht, wie groß die P. ist ...
Hauptvertreter , caput. – ein H. der demokratischen Partei, florens homo in populari ratione: Sokrates, der H. griechischer Gelehrsamkeit, Socrates, Graecae doctrinae clarissimum columen.
Demagog , der, a) als Volkslenker durch feine Reden: contionator ... ... Demagogenkünste , artes populares. – Demagogie , ratio popularis (demokratische Richtung). – concitatio popularis (Volksaufregung). – Ist es = die Demagogen, ...
Richtung , I) das Hinrichten nach etw.: directio alcis rei ad ... ... .B. die philosophische R. jmds., ratio, quam alqs sequitur in philosophia: demokratische R., ratio popularis); verb. ratio atque inclinatio (Geist u. ...
Demokrat , homo oder civis popularis; oder umschr. qui ... ... . – der D. abgeneigt sein, aversum esse a ratione populari. – demokratisch , popularis( Adv. populariter). – qui, quae, quod a popularibus proficiscitur ...
republikanisch , gew. durch den Genet. rei publicae liberae od. bl. rei publicae, z.B. rep. Verfassung, rei publicae (liberae) ... ... , rei publicae liberae esse amicum; libertatis esse amantem. – Ist es = demokratisch, s. d.