mutig , animosus (mutvoll, herzhaft). – fidens animo u. bl. ... ... in dies confirmatiorem eius exercitum efficiebat. – Adv .animose; fortiter; forti animo; alacri animo; audacter. – m. sterben, fortiter mori. ...
heldenmütig , fortis (tapfer). – invictus (unbesiegbar); verb. fortis et invictus. – magnitudine animi praestans (ausgezeichnet durch Seelengröße). – Adv. fortiter; animo forti et invicto.
... , bono od. laeto animo esse; bonum animum habere; vigere animo (frischen Mutes sein): ... ... ( Adv .). – M. haben, animo forti esse: M. haben zu etwas, satis ... ... concĭdere; animum demittere od. submittere; se animo demittere; animo succumbere: jmds. gesunkenen M. wieder aufrichten, ...
... – g. sein, g. Mut haben. animo bono od. forti od. fidenti esse; bene sperare (gute Hoffnung haben); sine ... ... getrost, meine Freunde! bene speremus, amici! – Adv. fidenti animo (mit Selbstvertrauen). – sine cura (ohne Sorge). ...
männlich , I) Mannspersonen eigen, sie betreffend, a) dem Geschlechte ... ... m. Rede, oratio virilis, gravis. – Adv. viriliter; fortiter; animo forti, constanti. – Männlichkeit , des Sinnes, des Charakters, animus virilis, ...
überhaupt , a) = im allgemeinen, s. allgemein. – b) ... ... gar keine speziellen Gründe, sondern nur allgemeine angibt, z.B. ad summam, animo forti sitis: u. a tribunis aerariis absolutus est in summa sententiis quattuor). ...
... Sinne, auch in der Liebe). – Adv. impavide. intrepide. forti animo. fortiter. – aequo animo (d.i. ruhig). – lento ... ... (im üblen Sinne). – etwas k. mit ansehen, aequo animo od. lento pectore ferre ...
unmännlich , I) = unmannbar, w. s. – II) eines Mannes unwürdig: viro indignus. – effeminatus (weibisch, verzärtelt ... ... es ist unm., viri non est. – Adv . effeminate; parum forti animo (z.B. ferre).