Rauch , fumus. – suffītus (der Räucherduft, z.B. huius herbae suffitum ore excipere). – voller R., fumosus: in den R. hängen, in fumo suspendĕre; fumo siccare (durch ...
dampfig , fumosus (voll Dampf). – vaporis plenus (voll Dünste).
rauchig , fumosus.
beraucht , fumosus (z. B. imagines maiorum).
räucherig , fumosus. – r. schmecken, *fumum sapere: r. riechen, fumum redolere.