bewährt , probatus (geprüft u. als echt befunden). – spectatus (eig. wiederholt u ... ... genau besehen, geprüft; beide von Personen u. Dingen); verb. spectatus et probatus. – perspectus (wohl erkannt). – exploratus (genau erforscht, zuverlässig). ...
erprobt , experimento probatus (durch Versuche bewährt, z.B. cultura); expertus (durch Erfahrung kennen gelernt, z.B. equites expertae audaciae); ist es = bewährt, s. d.
anerkannt , cognitus. probatus. spectatus (bewährt gefunden). – confessus (außer Zweifel gesetzt, bekannt). – ein Mann von a. Rechtschaffenheit, homo probatus od. spectatus; homo virtute cognitā; vir spectatae integritatis. – anerkanntermaßen ...
werktätig , re od. factis probatus (z.B. pietas factis probata). – Adv . re; factis.
probehaltig , experimento probatus (übh. durch die Probe bewährt). – igni spectatus od. perspectus (durch das Feuer bewährt, auch uneig., z.B. von der Freundschaft, von einer Person). – pr. Gold verlangen, exigere aurum ad obrussam.
ungestempelt , non signatus formā, sed rudi pondere (von Metallen, von Silbergeld etc.). – publice non probatus (nicht geeicht, von Maß und Gewicht, ICt).
richtig , iustus, Adv .iuste (eig. dem Recht, dem ... ... – mensurae iustae (von vorschriftsmäßigem Maß, z.B. amphora), – publice probatus (von Staatswegen geprüft, geeicht, z.B. mensura). – r. ...