Philosophie , philosophĭa (φιλοσοφία), rein lat. sapientiae studium od. disciplina. – die Ph. des Pythagoras, Pythagorae praecepta( n. pl .). – sich der Ph. widmen, se ad philosophiam od ...
Ding , res (im allg.). – negotium (Handel, Geschäft, Vorfall). – ens. quod est (das Wesen in der Philosophie, τἀ ὄντα). – die Dinge (d. i. alles, was von ...
relativ , a) in der Grammatik: relativus (z.B. ... ... pronomen): qui, quae, quod ad alterum aliquid refertur. – b) in der Philosophie: comparatus cum aliis od. cum ceteris od. cum reliquis ...
... zynischen Philosophie, Cynicae institutionis doctor. – als Anhänger der zynischen Philosophie, Cynicae sectae philosophus. – zynisch , Cynicus (Κυ ... ... 954;ός). – ein z. Philosoph, s. Zyniker: die z. Philosophie, Cynica institutio: das z. System, Cynicorum ratio ...
waffnen , armare. – sich w ., se armare; ... ... arma aptare; se aptare armis; arma capere (die Waffen ergreifen). – die Philosophie waffnet uns gegen alle Streiche des Schicksals, philosophia nos armat od. ...
Student , studiosus alicuius doctrinae; litterarum studio deditus. – ein St. der Philosophie, *philosophiae studio deditus.
Lehrsaal , s. Hörsaal. – Lehrsatz , a) in der Philosophie, s. Grundsatz. – b) Lehrsätze in der Mathematik: percepta, ōrum, n. pl. – Lehrsprüche , sententiae. – Lehrstand , magistri discentium puerorum; auch bl. ...
Philosoph , philosŏphus (φιλό ... ... durch sapientiae studiosus od. philosophiae deditus (im allg., der sich mit Philosophie beschäftigt). – philosophiae od. sapientiae professor. sapientiae doctor od. magister (Lehrer der Philosophie). – ein stoischer Ph., s. Stoiker: ein platonischer, akademischer Ph., ...
Professor , professor. – Pr. der Philosophie, professor sapientiae: Pr. einer Wissenschaft sein, profiteri m. Akk. – Professur , *munus professoris. – Pr. einer Wissenschaft, professio alcis disciplinae.
Vertreiber , expulsor (z.B. tyranni). – exactor ( ... ... regum). – Vertreiberin , expultrix (z.B. vitiorum, von der Philosophie). – Vertreibung , expulsio. exactio. eiectio (alle drei im Zshg. ...
... ;ικός, zur Akademie, d. i. platonischen Philosophie, gehörig). – die pl. Philosophie, Academīa (Άκαδήμεια): die neuere pl. Philosophie, adulescentior Academīa. – jmd. pl. lieben, alqm Socraticā fide ...
Hauptstück , caput od. summa, von etw., alcis ... ... Hauptpunkt, die Hauptsache, w. vgl.). – locus (ein Gemeinplatz, in der Philosophie u. Rhetorik). – die vier Hauptstücke der Tugend, quattuor partes od. ...
überspannt , a) v. Lebl., s. übertrieben. – b) v. Pers.: opinionibus inflatus (übh., der an Einbildung leidet). – superstitiosus et paene fanaticus (abergläubisch u. fast schwärmerisch, z.B. philosophi).
Platoniker , Platonicus od. Academicus philosophus; Academicae sectaephilosophus; in Appos. bl. Academicus. – die Platoniker, Platonici philosophi u. bl. Platonici; Academici philosophi u. bl. Academici.
spekulativ; z.B. die sp. Philosophie, philosophia contemplativa: sp. Betrachtungen, studia cogitationis. – ein sp. Kopf, ingenium sollers.
empfänglich , capax, absol. od. für etw., alcis rei ... ... aufzunehmen, z.B. eine . Gemüt, einen e. Boden finden [von der Philosophie etc.], idoneam complecti naturam). – obnoxius alci rei (leicht unterworfen, ...
Weltweisheit , philosophĭ (φιλοσοφία); rein lat. sapientia.
philosophisch , philosŏphus. ad philosophiam pertinens (auf die Philosophie bezug habend). – subtīlis (philosophisch scharf, bestimmt, z.B. illa ... ... alles Philosophische, omnia in philosophia. – Adv .philosophorum more; ut philosophi.
Peripatetiker , Peripateticae sectae philosophus. – in der Appos. bl. ... ... Peripateticus; oder durch den Genet. Peripateticorum, z.B. die perip. Philosophie, philosophia Peripatetica: das ganze perip. System, omnis ratio Peripateticorum.
Philosophenschule , philosophi schola. – Philosophenschulen, scholae philosophorum.
Buchempfehlung
Zwei satirische Erzählungen über menschliche Schwächen.
76 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1765 und 1785 geht ein Ruck durch die deutsche Literatur. Sehr junge Autoren lehnen sich auf gegen den belehrenden Charakter der - die damalige Geisteskultur beherrschenden - Aufklärung. Mit Fantasie und Gemütskraft stürmen und drängen sie gegen die Moralvorstellungen des Feudalsystems, setzen Gefühl vor Verstand und fordern die Selbstständigkeit des Originalgenies. Für den zweiten Band hat Michael Holzinger sechs weitere bewegende Erzählungen des Sturm und Drang ausgewählt.
424 Seiten, 19.80 Euro