... Komiker , I) komischer Dichter: poëta comicus. auch bl. comicus (κωμικός ... ... Graece scripserunt II) komischer Schauspieler: actor comoediarum od. comicus od. auch bl. comicus od. comoedus (κω ...
komisch , comicus (κωμικός ... ... , Schauspieler, s. Komiker: das Komische, res comica; res ridicula; ridiculum od. Plur. ridicula ... ... ein k. Ausdruck, ridiculum dictum; ridiculum. – Adv. comice. comico more (s. vorher). – ridicule.
Ausbeute , fructus (Frucht, Ertrag, z. B. metallorum). – quaestus (Erwerb). – lucrum (Gewinn). – die Komiker enthalten manche Au., habent comici quaedam, quae possis decerpere.
Schauspieler , histrio (im allg.). – artifex scaenicus. artifex, ... ... Mienen u. Gebärden). – ein Sch. in der Komödie, histrio comoediarum; actor comicus; comoedus: ein Sch. in der Tragödie, histrio tragoediarum; histrio od ...
in , I) zur Bezeichnung eines ruhigen Zustandes oder auch einer Tätigkeit ... ... indutae; – oder durch Adjektive, z.B. Davus in der Komödie, Davus comicus: Unglück im Hause, malum domesticum; – od. durch Adverbia, z ...
Tragiker , I) tragischer Dichter: tragicus poëta, auch bl. tragicus. – tragoediarum poëta od. scriptor. – Sophokles, der erste T., Sophocles tragici ... ... ;); rein lat. tragicus actor. – die Tragiker, tragici (Ggstz. comici).
leichtfertig , petu lans (lose, ungezogen). – levis (leichtsinnig). – dissolutus (locker), parumverecundus, eben nicht schamhaft, z.B. verba). – ... ... ). – levitas (Leichtsinn, leichtsinniger Streich, auch Plur., z.B. levitates comicae).