heldenmäßig , s. heldenhaft, -mütig. – Heldenmiene , vultus intrepidus. – Heldenmut , virtus. animus fortis (fortissimus) od. fortis et invictus (tapferer Sinn). – animi magnitudo (hoher Sinn übh., ...
getrost , fidens (voll Selbstvertrauen, beherzt). – securus (sorglos). – bene sperans (gute Hoffnung habend). – g. Mut, animus bonus od. fortis od. fidens od. erectus: ich lebe der getrosten Hoffnung, ...
energisch , fortis (kraftvoll im Handeln, z.B. ... ... u. in alqa re); verb. fortis ac strenuus, strenuus et fortis; impiger et strenuus. – acer ... ... B. im Handeln, in rebus gerendis); verb. acer et fortis (z.B. vir); ...
unverzagt , impavidus (nicht schüchtern). – intrepidus (ohne Zittern und Zagen). – fortis (tapfer, beherzt). – Adv . impavide; intrepide; fortiter. – Unverzagtheit , animus impavidus. – fortitudo (Tapferkeit, Beherztheit).
Tapferkeit , fortitudo. animus fortis. – virtus (die männliche Tatkraft). – kriegerische T., belli od. bellandi virtus; virtus militaris: persönliche T. besitzen, manu fortem esse: ausgezeichnete T. besitzen, egregie fortem esse.
Heldenseele , animus fortis et invictus. – vir animi fortis. vir fortis et invictus (von der Person selbst). – Heldensinn , animus fortis et invictus; virtus.
Heldengeist , animus fortis et invictus.
Seelenstärke , animi fortitudo. animus fortis (Kraft, allen Widerwärtigkeiten zu trotzen). – animi robur. animus robustus (Kraft, alle Widerwärtigkeiten zu ertragen). – animi constantia (Gleichmut, der sich durch nichts außer Fassung bringen läßt). – es zeugt von ...
unerschrocken , impavidus. intrepidus (ohne Ängstlichkeit, ohne Zitternn. Zagen). – indomitusterroribus (von Schrecknissen nichtzuüberwältigend, z.B. animus). – fortis (tapfer, wacker aushaltend, z.B. ad pericula: u. contra ...
Kaltblütigkeit , animus impavidus, intrepidus. animus fortis (im guten Sinne). – lentitudo. pectus lentum (im üblen Sinne).
... Geistesgegenwart , animi praesentia. animus praesens (Entschlossenheit). – constantia. animus constans (sich gleichbleibender Charakter). – animus fortis (starker Geist, Mut); verb. fortis animus et constans. – aeq uus animus (Gleichmut). – mit G ...
Unerschrockenheit , animus impavidus od. intrepidus od. fortis. – animus indomitus terroribus (ein von Schrecknissen nicht überwältigtes Gemüt). – praesentia animi (Entschlossenheit).
... Mut der rohen Naturmenschen und Tiere). – hoher, männlicher M., animus fortis; fortitudo: kühner M., audacia: mit M., ... ... ich fasse (bekomme) wieder M., animus mihi redit; animus redintegratur: jmdm. M. machen, einflößen ... ... fängt an zu sinken, animus labat: der M. sinkt, animus cadit: der M. ...
... (von Natur gute Beschaffenheit übh.); animus benignus. benignitas (guttätige Gesinnung); animus mitis (sanftes Gemüt): ein böses H., animus malus (ein von Natur bösartiges); animus improbus. improbitas (gottlose Gesinnung): ein verdorbenes H., ... ... H. (der das H. auf dem rechten Flecke hat), vir fortis (ein tapferer); vir metu ...
Energie , vis (Kraft, Feuer, Nachdruck, z.B. ... ... ignavia, Mangel an Energie], z.B. im Handeln, in agendo). – animus fortis et acer (ein kraftvoller u. feuriger Geist). – ingenium vegetum ( ...
... Manneskraft, z.B. Sappho). – fortis (tüchtig, tapfer). – gravis (ernst). – virilis animi ... ... forti, constanti. – Männlichkeit , des Sinnes, des Charakters, animus virilis, fortis; ingenium virile, confirmatum. – M. der Rede, ...
... immer zum Handeln bereit ist). – fortis (voll Geistesstärke). – e. Strenge, severitas ac fortitudo. ... ... z.B. ad mortem pergere). – Entschlossenheit , animi praesentia. animus praesens (Unerschrockenheit). – animus paratus (z.B. ad periculum ...