Teuerung , I) im allg.: caritas (Ggstz. vilitas). – magnum pretium (der hohe Preis, Ggstz. parvum pretium). – II) insbes., teuere Zeit: caritas annonae od. rei frumentariae annona cara. auch bl. caritas (der ...
Teilchen , particula.
temporär , non diuturnus. – Adv .ad tempus.
Terrasse , des Hauses, solarium.
teilhaft , s. teilbar, teilhaftig.
Testator, Testierer , testator (Spät.). – is, qui testamentum facit.
Probe , I) Prüfung, Versuch, die Beschaffenheit einer Sache oder Person zu untersuchen: probatio (Prüfung in bezug auf die Tüchtigkeit). – tentatio. tentamen (Versuch im allg.). – experimentum (Versuch, um zu einer Erfahrung ...
... . B«. – etwas in ein D. hüllen, alci rei tenebras obducere (z.B. sententiis): in ein D. gehüllt sein, in tenebris iacēre; obscuritate involutum esse: in ein undurchdringliches D. gehüllt sein, crassis occultatum et circumfusum tenebris latēre.
... würfeln , talos (od. tesseras) iacĕre od. mittere, im Zshg. auch bl. iacĕre ... ... . »Würfel« über tal. und tess.). – talis od. tesseris ludere. aleā ludere (mit Würfeln spielen, das Würfelspiel spielen). – ...
... terminus (das Ende der röm. Welt). – extremae partes terrarum. terrarum ultimae orae. ultimae maris terrarumque orae, auch bl. ultimae ... ... atque ultimum mundi est). – ans W. gejagt werden, extra orbem terrarum exagitari. – II) ... ... z.B. adest). – exitium terrarum caelique (Untergang der Erdteile und des Himmels, z.B. ...
zeitlich , I) = zeitig, w. s. – II) die Zeit betreffend, durch Genet. temporis u. temporum. – III) irdisch: externus (dis Außenwelt betreffend), – humanus ...
Zeitfolge , ordo temporis. – ordo temporum (Folge der Zeitereignisse). – ordo aetatum ( ... ... Zeitalter). – ohne Z., non servato temporis ordine: nach der Z., observato cuiusque anni tempore; servato temporis ordine; observatis temporibus: in verkehrter ...
beglaubigt , verus (wahr). – firmus ... ... (glaubwürdig). – certus (gewiß, zuverlässig; beide v. Pers.). – testatus (bezeugt, z. B. res). – es ist b., daß etc., testatum est (z. B. aut aliorum monumentis aut Catonis oratione) mit ...
... Zeitangabe , im Zshg. durch tempus (Zeit übh.). – temporum ratio (Zeitrechnung, z.B. temporum ratio non congruit). – Zeitaufwand , temporis impensa. – temporis iactura (Zeitverlust). – großen Z. ersparen, multum temporis lucrari.
... (als Zeitrechnung). – annorum od. temporum digestio. descriptio temporum (als Anordnung der Zeitfolge). – aetatum od. temporis od. temporum ordo. temporum ordines (als Zeitfolge). – ... ... ) beobachten, conservare tempora oder ordinem temporum; ordinem temporis servare; ordinem cuiusque anni observare: ...
Zeitgenosse , aequalis; aequalis illorum temporum; qui eiusdem aetatis est ... ... jmds. Zeitgenossen, eiusdem aetatis od. temporis homines; eiusdem aetatis oratores (von einem Redner): alle meine Zeitgenossen, ... ... aequalis temporibus huius belli: kein Z., nemo mei (tui, sui) temporis: Alcibiades, Kritias u ...
gleichzeitig , eiusdem temporis oder aetatis (derselben Zeit, desselben Zeitalters). – eius temporis. eius aetatis (dieser genannten Zeit, dieses gen. Zeitalters). – eorundem od. eorum temporum (aus od. zu denselben Zeitläuften). – mei (nostri), tui (vestri), sui temporis. meae (nostrae), tuae (vestrae), suae aetatis ...
Zeitumstände , condicio temporis od. temporum (die durch die Umstände gegebene Beschaffenheit der Zeit ... ... , die Zeiten, wie sie eintreten). – die glücklichen Z., temporum felicitas: ungünstige, schwere Z., iniquitas temporis od. temporum.
Anachronismus , *peccatum in temporis ratione. – einen A. machen, *non servare ordinem temporum.
wo , I) als Fragepartikel: ubi? ubinam? quo loco? ... ... nescire, quo loci esset). – wo in aller Welt? ubi gentium? ubi terrarum? – II) als relative Partikel: ubi; quā. – Ost ist ...
Buchempfehlung
Die Sängerin Marie Ladenbauer erblindet nach einer Krankheit. Ihr Freund Karl Breiteneder scheitert mit dem Versuch einer Wiederannäherung nach ihrem ersten öffentlichen Auftritt seit der Erblindung. »Das neue Lied« und vier weitere Erzählungen aus den Jahren 1905 bis 1911. »Geschichte eines Genies«, »Der Tod des Junggesellen«, »Der tote Gabriel«, und »Das Tagebuch der Redegonda«.
48 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Für den dritten Band hat Michael Holzinger neun weitere Meistererzählungen aus dem Biedermeier zusammengefasst.
444 Seiten, 19.80 Euro