ungezähmt , a) eig., von leb. Wesen: immansuetus. – indomitus (ungebändigt). – b) bildl., s. ungezügelt. – Ungezähmtheit , ingenium immansuetum (ungezähmter Charakter). – effrenatio (Zügellosigkeit, z.B. animi impotentis).
roh , I) eig.: rudis (ohne alle Zubereitung, so, ... ... .B. mores); verb. ferus agrestisque. – immanis (ungeschlacht). – immansuetus (noch nicht gezähmt, unkultiviert, z.B. bos, gens). – asper ...