Gaul , equus (Pferd übh.). – caballus (Pferd, insofern es zu gemeiner Arbeit gebraucht wird). – Sprichw., einem geschenkten G. sieht man nicht ins Maul, equi donati dentes non inspiciuntur (Hier. ep. ad Ephes. prooem.)
Pferd , equus (im allg.). – caballus (ein Pferd, wie man es zu gemeiner Arbeit brauchte, Gaul, Mähre). – mannus (ein gallisches Pferd, kürzer gebaut und wegen seiner Schnelligkeit bei den reichern Römern beliebt). – verēdus ...
scheu , pavidus. pavens (schüchtern, ängstlich). – timidus. ... ... ). – terrore pavens. consternatus (aus Furcht schüchtern, betroffen, z.B. equus). – sch. machen, pavorem inicere od. incutere alci (im ...
Falbe , equus flavus od. glaucus.
Rappe , equus niger.
Sattel , sella (Reitsattel, Spät). – clitellae ... ... . u. Zeug, arma equestria: ein Pferd mit S. und Zeug, equus frenatus instratusque. – fest im S. sitzen, in equo haerere. ...
Renner , cursor (der Wettfahrer). – Ist es = Rennpferd, s. d. – Rennpferd , equus curūlis (ein in den zirzensischen Spielen rennendes Pferd). – equus pernix od. velox (ein rasches Pferd übh.).
Hengst , equus mas (übh. männliches Pferd). – equus admissarius (Beschäler).
Gestüt , s. Stuterei. – Gestüthengst , (equus) admissarius. – Gestütknecht , equīso.
schulen , instituere. – ein Pferd sch., equum condocefacere: ein noch nicht geschultes Pferd, equus intractatus et novus.
satteln , das Pferd, *equo sellam imponere. – ein gesatteltes Pferd, equus stratus: ein gesatteltes u. gezäumtes Pferd, equus frenatus instratusque.
Schecke , equus varius (allg.). – equus coloris maculosi (gefleckt von Farbe).
Equipage , I) als Gerät etc.: a) Heergerät: supellex militaris ... ... ). – militare instrumentum. raedae equique (Gepäck, Wagen u. Pferde). – equus ta bernaculumque et omne aliud instrumentum militare (Pferd, Zelt u. alles übrige ...
Schimmel , I) ein weißes Pferd: equus albus. – II) Auswuchs im Brot etc.: mucor. – situs (der durch langes Liegen entstandene). – schimmelig , mucĭdus (z.B. panis). – sch. sein, mucere: sch. ...
zureiten , I) v. tr . domare (zähmen). – ... ... et condocefacere (z.B. equum). – ein noch nicht zugerittenes Pferd, equus intractatus et novus. – II) v. intr ., s. heranreiten ...
Zugpferd , equus ad vehendum idoneus (zum Zuge geeignetes Pferd). – equus raedarius (Kutschpferd) – als Z. gebrauchen, al qo ad vehendum sub iugo uti.
... virga, quā ad regendum equum utor; virga, quā equus regitur. – Reitgurt , cingula. ... ... Reiten) lernen, equo doceri; equitare discere. – Reitpferd , *equus ad equitàudum idoneus. – Reitzeng , arma equestria( n. pl ... ... (Zaum und Reitdecke). – ornatus (Schmuck des Pferdes, z.B. equus regio instratus ornatu).
herrenlos , vacuus (keinen Besitzer habend, z.B. domus, ... ... Herrscher habend, z.B. Armenia; oder keinen Reiter habend, z.B. equus). – liber (frei, an keinen Herrn gebunden, z.B. Vieh, ...
Postpferd , equus cursualis (im allg.). – verēdus (Kurierpferd, nie Zugpferd; beide zur Kaiserzt.).
Handpferd , am Wagen, equus funalis (mit dem Zus. dexterior, wenn es zur Rechten, mit dem Zus. sinisterior, wenn es zur Linken geht).
Buchempfehlung
Als »Komischer Anhang« 1801 seinem Roman »Titan« beigegeben, beschreibt Jean Paul die vierzehn Fahrten seines Luftschiffers Giannozzos, die er mit folgenden Worten einleitet: »Trefft ihr einen Schwarzkopf in grünem Mantel einmal auf der Erde, und zwar so, daß er den Hals gebrochen: so tragt ihn in eure Kirchenbücher unter dem Namen Giannozzo ein; und gebt dieses Luft-Schiffs-Journal von ihm unter dem Titel ›Almanach für Matrosen, wie sie sein sollten‹ heraus.«
72 Seiten, 4.80 Euro