Fechtkunst , ars pugnandi (im allg.). – ars gladii (Kunst, mit dem Schwerte umzugehen). – ars gladiatoria (die Fechtkunst der Gladiatoren, die Fechterkunst), – ars armorum, studium armorum (Kunst die ...
Finte , I) eig., in der Fechtkunst: captatio. – eine F. machen, conatum simulare; aliud ostendere quam petere. – II) uneig., fallacia. – jmdm. eine F. machen, fallaciam intendere in alqm; fallaciā aggredi alqm.
Mensur , in ver Fechtkunst, gradus; status. – auf der M. stehen, in gradu od. in statu stare: jmd. von der M. drängen, alqm de statu movere, deicere; alqm gradu deicere, depellere.
Fechter , pugnator (im Kriege). – gladiator ... ... fechten mußte). – pugil (Faustfechter). – armorum peritus (der die Fechtkunst versteht). – ein F. (Gladiator) in derthrakischen Rüstung, Thraex: ... ... optime uti. – Fechterhandschuh , caestus. – Fechterkunst , s. Fechtkunst.
stoßen , I) v. tr.: 1) bewirken, daß jmd. od. etw. an, in etc. etw. fährt: etw. an ... ... , hastā). – Stoßen , das, pulsus; pulsatio. – in der Fechtkunst, ictus inferendi ratio.
fechten , armis uti (Waffen gebrauchen übh.). – armis exerceri (sich im Gebrauch der Waffen üben). – vitare atque inferre ictus (Hiebe, Stöße parieren u ... ... , über etw., de alqa re. – Fechten , das, s. Fechtkunst.