unedel , ignobilis (unedel von Geburt, unadelig). – obscuro loco natus. obscuris ortus maioribus (übh. von dunklem Ursprung). – humili loco natus (von niedrigem Herkommen). – illiberalis (der Denkungsart eines Freien unwürdig, z.B. iocus). ...
unlauter , impurus (unrein, eig.; dann bildl. = unkeusch, z.B. animus). – illiberalis (bildl., unedel, z.B. mens, facinus). – eine unl. Absicht haben, illiberaliter agere.
unmännlich , I) = unmannbar, w. s. – II) eines ... ... u. mens, animus); verb. effeminatus et mollis. – illiberalis (unedel, niederträchtig. z.B. mens, facinus). – es ist unm., ...
selbstsüchtig , qui suā cupiditate, non utilitate communi impellitur. – qui ... ... partem utramque fovere). – s. handeln, cupide agere; inhumane facere (unedel handeln): s. urteilen, cupide od. inique iudicare. – Ist ...
derb , I) = dicht, w. s. – II) stark ... ... verecundus (nicht recht anständig, z.B. verba). – sordidus (schmutzig, unedel, Ggstz. nitidus [sauber, zart], z.B. verba, pars libri ...
unrein , non purus (nicht rein übh.). – immundus ... ... ). – incestus (bildl., unkeusch). – inquinatus (befleckt; dah. gemein, unedel, z.B. Rede, Vers). – sehr unr., sordium plenus; squalore ...