Reitgerte

[1954] Reitgerte, virga, quā ad regendum equum utor; virga, quā equus regitur. – Reitgurt, cingula. – Reitknecht, agāso. – Reitkunst, *equitandi ars. – die R. (das Reiten) jmd. lehren, alqm equo docere: die R. (das Reiten) lernen, equo doceri; equitare discere. – Reitpferd, *equus ad equitàudum idoneus. – Reitzeng, arma equestria(n. pl.). – frenum et ephippium (Zaum und Reitdecke). – ornatus (Schmuck des Pferdes, z.B. equus regio instratus ornatu).

Quelle:
Karl Ernst Georges: Kleines deutsch-lateinisches Handwörterbuch. Hannover und Leipzig 71910 (Nachdruck Darmstadt 1999), Sp. 1954.
Lizenz:
Faksimiles:
Kategorien:
Ähnliche Einträge in anderen Lexika