Caralis , is, Akk. im, f. ... ... 195, 27. – Dav. Caralītānus , a, um, karalitanisch, Liv. u. Plin.: Plur. subst., Caralītānī, ōrum, m., die Einw. von Karalis, die Karalitaner, Caes.
Caralītis , tidis, Akk. tin, f., ein Landsee in der kleinasiatischen Landschaft Pisidia, j. Kaja Goel, Liv. 38, 15, 2.
Calaris , Calaritānus , s. Caralis etc.