discus , ī, m. (δίσκος ... ... die Entfernung des zu Boden gefallenen Diskus vom Orte des Abwurfs entschied bei Wettspielen den Sieg), Plaut., ... ... a.: discum audire quam philosophum malunt, sie wollen lieber den Diskus sausen, als einen Philosophen reden hören, Cic. de or. ...
discussio , ōnis, f. (discutio), I) eig.: a) die Erschütterung, Sen. nat. qu. 6, 19, 2. – b) das Heraustreiben, seminis, Samenergießung, Cael. Aur. chron. 5, 7, 84. ...
discussor , ōris, m. (discutio), der Untersucher, a) im allg., Macr. somn. Scip. 1, 21. § 8. Cassian. collat. 17, 17 u.a. Eccl. – b) insbes., der Prüfer, Revisor ...
scordiscus , ī, m., der lederne Sattel zum Reiten, Edict. Diocl. 10, 2: sc. malacus, Corp. inscr. Lat. 7, 4008, 19. Vgl. Gloss. II, 180, 20 ›scordiscus, εφίππιον‹.
discussius , Adv. compar. (discutio), genauer, Mart. Cap. 9. § 891.
indiscussē , Adv. (indiscussus), unerörtert, Eccl.
in-discussus , a, um (in u. discutio), unerörtert, Eccl.
discussōrius , a, um (discussor), zerteilend, vis, Plin. 30, 75.
indiscussibilis , e (in u. discutio), nicht zu erörtern, unbestreitbar, auctoritas, Claud. Mam. de stat. anim. 2, 12, 5.
iscus , ī, m., vulg. = discus, Isid. orig. 20, 4, 9.
... insequentem eadem caligo obtinuit; sole orto est discussa, Liv. (vgl. Fabri Liv. 22, 5, 3. ... ... geistiges Dunkel, Nebel, Flor, caecā mentem caligine consitus, Catull.: discussa est illa caligo, quam dixi, Cic.: sed ut opinor hic error ...
dapifer , feri, m. (daps u. fero), das Opfermahl tragend, Anecd. Helv. 101, 4: discus (die Platte) mit dem Opfermahl, Gloss. V, 618, 21.
... Sonne), Verg. (u. bildl. discussae umbrae, Verg.): nebulam (v. der Sonne), Plin.: tenebras ... ... der Sonne usw.), Liv. u. Curt. (u. bildl. discussa est caligo, Cic.): u. im Bilde, discutienda sunt ea, ...
discoīdēs , es (δισκοειδής), diskusähnlich, figura, Th. Prisc. 4, 2.
re-percutio , cussī, cussum, ere, I) zurückschlagen, zurückstoßen ... ... -schnellen, zurückprallen machen, A) eig.: homo repercussus, Val. Max.: discus repercussus in aëra, Ov.: an ut flumina quae in mare deferuntur adversantibus ventis ...
pentāthlum , ī, n. (πένταθλον), der Fünfkampf, Inbegriff der fünf Übungen (discus, cursus, saltus, lucta, iaculatio), rein lat. quinquertium, Paul. ex ...
discobolos , ī, m. (δισκοβόλος), der Diskuswerfer, als Statue od. Bildnis, Plin. 34, 57 u. 80; 35, 144. Quint. 2, 13, 10.
disceptātio , ōnis, f. (discepto), I) die Erörterung, Debatte, Diskussion, der Meinungsaustausch, die Verhandlung, die angestellt wird, um die Wahrheit zu erforschen, zu prüfen od. genauer zu bestimmen, cum quibus omnis ...
corymbiātus , a, um (corymbion), mit Efeuranken geziert, discus, Gallien. b. Treb. Poll. Cl. 17, 5.
quīnquertium , iī, n. (quinque u. ars), die fünferlei Leibesübungen der Jugend (discus, cursus, saltus, lucta, iaculatio), griech. πένταθλον, Trag. inc. fab. 17; vgl. Fest. 257 (a), 8.
Buchempfehlung
Eine Reisegruppe von vier sehr unterschiedlichen Charakteren auf dem Wege nach Braunschweig, wo der Luftschiffer Blanchard einen spektakulären Ballonflug vorführen wird. Dem schwatzhaften Pfarrer, dem trotteligen Förster, dem zahlenverliebten Amtmann und dessen langsamen Sohn widerfahren allerlei Missgeschicke, die dieser »comische Roman« facettenreich nachzeichnet.
94 Seiten, 5.80 Euro