sārītor (sārrītor), ōris, m. (sario), der Behacker, ... ... , 12 (13), 1. – personif., als ländl. Gottheit, deus Saritor u. bl. Saritor, s. Serv. u. Fab. Pict. ap. Serv. ...
pāritor , ōris, m. (pareo), der Trabant, Aur. Vict. de Caes. 2, 4.
sarcītor , ōris, m. = 1. sartor, Corp. inscr. Lat. 5, 450; vgl. Prob. app. 202, 29.
appāritor , ōris, m. (appareo no. II), der einer Magistratsperson als Gehilfe ... ... . u.a.; vgl. Klotz Cic. Verr. 3, 182. Mommsen de apparitoribus magistratuum Romanorum im Rhein. Museum, N. F. 6, 1 ff. ...
sārītōrius , a, um (saritor), zum Behacken od. Jäten gehörig, opera, Colum. 2, 12 (13), 2.
appāritōrium , s. apparātōrium.
2. dīdo , dīdidī, dīditum, ere (dis u. do ... ... Pers., mea bona in morte cognati didam, Plaut.: argentum pro vino congiario inter apparitores atque amicos meos, Cato bei Fronto: dum munia didit, Hor.: ...
lōrum , ī, n. (für *vlōrum, zu griech. ... ... zum Fesseln, vincire vis? en ostendo manus: tu habes lora, Plaut.: cum apparitor Postumium laxe vinciret, ›Quin tu‹, inquit, ›adducis lorum‹, Liv ...
2. sārtor , ōris, m., s. sārītor.
com-puto , āvī, ātum, āre, zusammenrechnen, ausrechnen, berechnen ... ... m. Acc.: latitudinem Asiae ab Aethiopico mari, Plin.: mensuram fluminum, Plin.: maritorum suorum annos, Sen.: annos, quibus viximus, Quint.: diurna tantum tempora, Quint ...
sarrītio , - tor , s. sārītio, saritor.
... öffentl. Dienst ( des apparitor, s. d.), der Unterbeamtendienst, Cic. ep. 13 ... ... . so alle Dienste zur Kaiserzt. – Plur. apparitiones meton. = apparitores, die öffentlichen Diener, Unterbeamten, Cic. ad Q. fr. ...
precātrīx , trīcis, f. (Femin. zu precator), die Bitterin, Fürbitterin, quibus (Sabinis) precatricibus parentum bellum maritorumque finitum est, Ps. Ascon. II. Verr. 1, 14: pr. pro ...
apparātor , ōris, m. (apparo) = apparitor, der Zurüster, Diener, Aufwärter, conviviorum, Acro Hor. sat. 2, 4, 47. Corp. inscr. Latin. 14, 53. Tert. adv. Valent. 32.
praesidālis , e (praeses), den Statthalter betreffend, dem Statthalter zustehend ... ... . Fest. u. spät. ICt.: iudicium, iurisdictio, spät. ICt.: apparitor, Amm.: subst. praesidālis, gewesener Statthalter, Amm. 22 ...
sarrītōrius , a, um, s. sārītōrius.
apparātōrium (apparitōrium), ī, n., das Zurüstungshaus, ein Gebäude für Leichenmahle u.a., Corp. inscr. Lat. 3, 3960 u. 4792. Gloss. ›app. i.e. adiutorium, ubi res quaecunque apparantur‹.
praefectiānus , a, um, zum Obersten der Leibwache (praefectus praetorio) gehörig, apparitor, Amm.; ders. bl. praefectianus, Cod. Iust.
2. cito , āvi, ātum, āre (Frequ. v. ... ... Tarquinium citari iussit, Liv.: postquam citati (patres) non conveniebant, dimissi circa domos apparitores, Liv.: lex a sexagesimo anno senatorem non citat, Sen. – u. ...
sēdēs , is, f. (sedeo), der Sitz, ... ... Gerichtsstelle, Cod. Iust. 3, 1, 14 u.a.: urbanae sedis apparitor, ibid. 12, 54, 2. – γ) Wohnplatz der Toten, ...
Buchempfehlung
Die Prosakomödie um das Doppelspiel des Dieners Truffaldino, der »dumm und schlau zugleich« ist, ist Goldonis erfolgreichstes Bühnenwerk und darf als Höhepunkt der Commedia dell’arte gelten.
44 Seiten, 3.80 Euro