bua , ae, f., Naturlaut der Kinder zur Bezeichnung des Trankes, wie pappa zu der der Speise, Varr. u. Lucil. b. Non. 81, 1 sqq. Vgl. 1. bu.
sub-vas , vadis, m., der Unterbürge, der für einen Bürgen Bürgschaft leistet, XII tabb. bei Gell. 16, 10, 8.
obvāro , āre (ob u. varus), sich hindernd entgegenstellen, consiliis, Enn. fr. scen. 4.
ob-vāllo (āvī), ātum, āre, ... ... verschanzen, urbem, Fest. 178 (a), 15: ut vos his fluminibus obvallemini, Iul. Val. 1, 34. – bildl., locus omni ratione obvallatus, Cic. de lege agr. 2, 3.
vīnibua , ae, f. (vinum u. bua), die Weintrinkerin, Weinsäuferin, Lucil. 302.
ob-vāgio , īre, vorwimmern, Plaut. Poen. prol. 31.
obvāgulo (āvī), ātum, āre (obvagio), Geschrei-, laute Klage erheben (gegen einen am Gerichtstage ausgebliebenen Zeugen, u. zwar vor dessen Hause), Fest. 233 (a), 31 u. 375 (a), 14.
obvāllus , a, um, verschanzt, Acc. tr. 111 R. 2
tribuārius , a, um (tribus), zu den Tribus gehörig, Tribus-, res, Cic. Planc. 36: crimen, der Bestechung der Tribus, Cic. Planc. 47.
obvāricātor , ōris, m. (obvaro), der sich hindernd in den Weg stellt, Fest. 194 (b), 1. Paul. ex Fest. 195, 9.
in-tribuo , ere, Abgaben-, Steuern (auf ein Grundstück) legen, modo ne quid ideo intribuatur, Traian. in Plin. ep. 10, 24 (35).
Conterebromius , a, um (contero u. Bromius), scherzhaft fingiertes Beiwort für das von Bacchus durchwanderte Libyen, gleichs. weindurchkeltert, Libua (Libya), Plaut. Curc. 446.
... aliquid Caesari adimat; inde, ut Pompeio aliquid tribuat, quodvis quamlibet tenue munusculum, Cic. – B) übtr.: 1) ... ... detrahis deo, Lact.: m. folg. Infin., di tibi posse tuos tribuant defendere semper, Ov. trist. 3, 5, 21. – 2) ...
... cohortibus ad hibernandum attribuit, Caes.: sibi agros attribuant, Caes.: quibus urbes agrosque attribui iussit, Curt.: ipsis attribueret sedem, ... ... v. einer Privatperson, Faberius si venerit, videbis, ut tantum attribuatur, si modo attribuetur, quantum debetur, Cic. ad Att. 13, 2 ...
video , vīdī, vīsum, ēre ( altindisch véda, ich weiß ... ... accipiat, Cic.: videndum est, ne obsit benignitas... tum, ut pro dignitate cuique tribuatur, Cic.: vide (nimm dich in acht), ne post mortem meam mentiaris ...
cerno , crēvī, crētum, ere ( aus *crĭno; vgl. ... ... potiorem putes, Cic. poët.: nec pro quibus meritis, pro qua magnificentia tantum ei tribuatur, cernere, Liv.: cernis ut ignavum corrumpant otia corpus, Ov. – b) ...
portus , ūs, m. (porta), die Einfahrt, der Eingang, ... ... 103. – III) das Haus als Eingangsort, ob portum obvagulatum ito, XII tabb. bei Fest. 233 (a), 30. – / ...
dē-traho , trāxī, tractum, ere, I) herab-, herunterziehen ... ... ut alienum appetat et id, quod alteri detraxerit, assumat, Cic.: cum rerum ortum tribuas naturae, detrahas deo, Lact.: nihil tibi detraxit (hat vorenthalten) senatus, ...
2. commodo , āvī, ātum, āre (commodus), gehörig ... ... ? Plaut.: commoda loquelam tuam, Plaut.: ut quicquid sine detrimento possit commodari, id tribuatur vel ignoto, Cic.: ut haec a fortuna donata, cetera a fortuna commodata ...
vēritās , ātis, f. (verus), die Wahrheit, ... ... animali exemplo (Original) transferre, Cic.: consule veritatem, Cic.: ne plus ei tribuas, quam res et veritas ipsa concedat, Cic.: natura rerum et ipsa veritas ...
Buchempfehlung
Das 1663 erschienene Scherzspiel schildert verwickelte Liebeshändel und Verwechselungen voller Prahlerei und Feigheit um den Helden Don Horribilicribrifax von Donnerkeil auf Wüsthausen. Schließlich finden sich die Paare doch und Diener Florian freut sich: »Hochzeiten über Hochzeiten! Was werde ich Marcepan bekommen!«
74 Seiten, 4.80 Euro