Coria , ae, f. (Κορία), Beiname der Minerva bei den Arkadiern, Cic. de nat. deor. 3, 59.
... , Sall. – occisis feminis coria detrahere, Mela: super lateres coria inducere, Caes.: coriis integere turres, Caes.: coriis crudis involvi, Vitr.: obvolutus ... ... c. papyri, Plin.: per singula coria substernere diploidem, Apic.: se coriis luti loricare (v. einem ...
coryza , ae, f. (κόρυζα), der Schnupfen, Cael. Aur. acut. 2, 17, 101. – Bei Celsus griechisch.
scōria , ae, f. (σκωρία), die Schlacken des Metalles, Plin. u.a.
Cōrycos od. - us , ī (Κώρ ... ... ;κιος), koryzisch, specus, Mela: Typhonis specus et C. nemus, Curt.: ... ... Spitze der erythräischen Halbinsel, noch jetzt Kóraka od. Kurko, auch Corycum od. Coryceon promunturium gen., Liv. 37, 12, 10. ...
Corybās , antis, Akk. anta, m. (Κο ... ... 150; rapt. Pros. 1, 208. – Dav. Corybantius , a, um (Κορυβάντιος), korybantisch, aera, Verg. ...
Lycōris , idis, Akk. ida, f., eig. ... ... 29 sq. Mart. 8, 73, 6: griech. Akk. Lycorida, Ov. art. am. 3, 537; trist. 2, 445: Vok. Lycori, Verg. ecl. 10, ...
cōrycus , ī, m. (κώρυκος), ein ... ... hin u. her geschwungen wurde, der Kraftübungssack, Athletensack, bildl., corycus laterum et vocis meae, Bestia, Bestia, an dem meine Brust u. ...
coriāgo , ginis, f. (corium), eine Hautkrankheit des ... ... u. Veget. – Dav. coriāginōsus , a, um, mit der coriago behaftet, Pelagon. veterin. 2. p. 20 (= ...
Corinna , ae, f. (Κόριννα), I) aus Tanagra in Böotien gebürtig, eine durch Schönheit ausgezeichnete griech. Dichterin, Zeitgenossin des Pindar, Prop. 2, 3, 21. Stat. silv. 5, 3, 158. – II) ...
Coriolī , ōrum, m., Stadt der Volsker in ... ... , 71, 6 sq. – Dav. Coriolānus , a, um, koriolanisch, res, Liv.: subst., Coriolānī, ōrum, m., die Einw. von Korioli, die Koriolaner, Liv. u. Plin.
Sicoris , is, Akk. im, Abl. ī, m., ein Nebenfluß des Hiberus im tarrakon. Hispanien, der die Grenze zwischen den Ilergetae u. Lacetani bildete, j. Segre, Caes. b. c. 1, 40, 1; 1, ...
ex-corio , āvī, ātum, āre (ex u. corium), abhäuten, abschinden, Hieron. in Mich. 1. c. 2, 6 sqq. Vulg. Mich. 3, 3. Cassiod. hist. eccl. 10, 30; vgl. Apul. ...
Corydōn , ōnis, m. (Κορύδων), Name eines sangeskundigen Hirten, Verg. ecl. 7, 70.
corylus (corulus), ī, f. (altirisch coll, Hasel, ahd. hasal), die Haselstaude, Cato r. r. 18, 9. Verg. ecl. 1, 14. Ov. met. 10, 93. Col. 7, 9, 6. Plin ...
dē-corio , āvi, ātum, āre (de u. corium), des Fells-, der Haut berauben, alqm, Eccl.: pellem eius, Eccl.: amygdala, abziehen, Pallad.
bicoris , e (bis u. cora), mit doppelter Sehe, pupula (Pupille), Chalcid. Tim. 243.
cōrȳtus od. - os , s. gōrȳtus od. -os.
cōrītus , s. cōrȳtus.
chorius , s. chorēus no. II.
Buchempfehlung
Im zweiten Punischen Krieg gerät Syphax, der König von Numidien, in Gefangenschaft. Sophonisbe, seine Frau, ist bereit sein Leben für das Reich zu opfern und bietet den heidnischen Göttern sogar ihre Söhne als Blutopfer an.
178 Seiten, 6.80 Euro