cōleus , ī, m. (= culleus, Sack), der Hodensack, die Hode, Priap. 13, 8. Mart. 12, 83, 2: si coleos haberemus, wenn wir Männer wären, d.i. wenn wir nur ein bißchen Mut hätten ...
col-laudo , āvī, ātum, āre (con u. laudo), ... ... .: mores tuos secundum facta et virtutes tuas, Ter.: si Milonis causam accusatoris voce collaudatam probaro, Cic. – m. Ang. weshalb? durch ...
Nīcolāus , ī, m. (Νικόλαος), ... ... Geschichtschreiber und Philosoph aus Damaskus, Freund des Augustus, nach dem benannt sind palmae Nicolai, Plin. 13, 45, dactuli (dactyli) Nicolai, Edict. Diocl. 6, 81.
collaudātio , ōnis, f. (collaudo), das Loben u. ... ... Preisen jmds., scriptoris collaudatione uti, sich lobend über den Schr. äußern, Cornif. rhet. 2, 13. Cic. de inv. 2, 125: rectos decet collaudatio (sc. domini), Vulg. ...
collaudātor , ōris, m. (collaudo), der Belober, Lober und Preiser, Lobredner, Augustin. conf. 4, 14, 23.
collaudābilis , e (collaudo), lobenswert, Prud. ham. 694.
cūleus , s. cōleus u. culleus.
cōleātus , a, um (coleus), gehörig mit Hoden versehen, eculeus, Pompon. com. 40: cuspis (= penis), ibid. 69.
Clīternum , ī, n. (Κλείτερ ... ... Stadt der Äquer; wovon Clīternīnus , a, um, kliterninisch, colei, Cic. ep. 9, 22, 4: u. Clīternīnī , ōrum ...
1. laus , laudis, f., das Lob, ... ... Lact., alqd super omnia laudibus, aliquid miris laudibus, Plin.: quantis laudibus suum erum collaudavit, Plaut.: colligere undique omnium laudem, Cic.: communicare bellicas laudes cum multis, ...
virtūs , ūtis, f. (vir), ganz wie ἀρετή, ... ... ob virtutes certissimum exitium, Tac.: edepol virtutis (= virtutes) qui tuas nunc possit collaudare, Plaut.: dah. virtute alcis, durch jmds. Hilfe, Vermittelung, ...
incola , ae, c. (incolo), der Einwohner, Bewohner ... ... . Corp. inscr. Lat. 6, 124. – arch. Dat. Plur. incoleis, Corp. inscr. Lat. 1, 1418, 2.
Herculēs , is, m. (Ἡρακλης ... ... Sing. auch Herculei, Corp. inscr. Lat. 1, 1113 u.a., Hercolei, ibid. 1, 1145 u.a., Hercule, ibid. 1, 1134: ...
dactylus , ī, m. (δάκτυλο ... ... ossa (Kerne), Apic. 1, 1: Form dactulus, wie dactuli Nicolai, Edict. Diocl. 6, 81 u. 82: u. dactulus ...
māgnificē , Compar. māgnificentius , Superl. māgnificentissimē , Adv. ( ... ... im Benehmen, pathetisch, mit großem Aufwand von Worten, loqui, Tibull.: collaudare alqm, Liv. – im üblen Sinne, mit Prunk, hochfahrend, ...