conductus , Abl. ū, m. (conduco), das Zusammenziehen, superciliorum, Cael. Aur. acut. 2, 15, 95.
conductum , ī, n., s. con-dūco no. I, B, b, α.
grātuītus , a, um (vgl. gratis), ohne Entgelt-, ... ... unentgeltlich, nicht erkauft, frei, uneigennützig (Ggstz. aere partus, mercennarius, conductus u. dgl.), suffragia, Cic.: comitia, ohne bezahlte (erkaufte) Stimmen ...
... Cic. – Partic. Perf. subst., conductum, ī, n., das Gemietete, die Mietung, Pachtung (Ggstz. locatum, dah. verb. locatum conductum, Dig. 19, 2 lemm.), extra portam aliquid ... ... das Logis, non conductum alcis intrare, Sen.: in conductum accurrere, Petr.: in conducto habitare, ...
prīvus , a, um, für sich bestehend; dah. I) ... ... zu eigenem Gebrauche, Liv. 7, 37, 2: priva triremis (Ggstz. conductum navigium), Hor. ep. 1, 1, 93: turdus sive aliud privum dabitur ...
capero (caperro) , āvī, ātum, āre (caper), I) ... ... . sat. Men. 134: supercilium, Apul. met. 9, 16: vultus ipse conductus atque concurrentibus superciliis caperatus, Cael. Aur. acut. 2, 3, 16: ...
conductio , ōnis, f. (conduco), I) das Zusammenziehen, ... ... auch der Miet-, Pachtkontrakt (Ggstz. locatio), qui colonus habuit conductum de Caesennia fundum, cum idem ex eadem conductione fuerit in fundo, dubium est ...
con-torqueo , torsī, tortum, ēre, in die Runde ... ... parte contorta, krumm gewunden, Plin.: crinis contortus, Sen. poët.: contortus vel conductus vultus, verzerrtes od. verzogenes, Cael. Aur. chron. 2, 1, ...