dī-ruo , dīruī, dīrutum, ere (dis u. ruo), ... ... , Liv.: alcis domum, Cic.: urbem, Cic.: Megara vi capta dir. ac diripere, Liv.: muros, muros urbis, Nep. u. Liv.: agmina, ...
in-ēmptus (inēmtus), a, um (in u. ... ... von etw. aufheben, ICt.: neutr. pl. subst., cum milites inempta diriperent, alles ohne Bezahlung wegnahmen, Spart. Sev. 7, 3. – ...
tyrannicē , Adv. (tyrannicus), tyrannisch, nach Despotenart, ea ... ... seu potius tyrannice statuit in aratores, Cic. Verr. 3, 115: urbem tyr. diripere, Vulc. Gallic. Avid. Cass. 7, 7: inimicitias adversus dei civitatem ...
hostīliter , Adv. (hostilis), feindlich, feindselig, quid ille ... ... h. cum equitatu accedere, Sall.: agrum circa h. depopulari, Liv.: h. diripere, Liv. u. Suet.: sternit h. omne (armentum), Ov.
1. mora , ae, f., I) der Verzug, ... ... moram attulerit, quo minus concilium advocares, Cic.: nullam exoriri moram posse, quo minus diriperentur, Caes.: nullam moram interponendam putavimus, quin videremus hominem, Cic.: haud ullam ...
mereo , uī, itum, ēre, u. mereor , itus ... ... zB. nec meruerant (hatten sich nichts zuschulden kommen lassen) Graeci, cur diriperentur, Liv. 31, 45, 13. – m. de u. Abl ...
rapio , rapuī, raptum, ere (vgl. ἁρπ-άζ ... ... dividere, das G. unter die H. verteilen, Liv. – d) = diripere, plündern, Armeniam, Tac.: poet., rapiunt incensa feruntque Pergama ...
vāsto , āvī, ātum, āre (vastus), öde-, wüst machen ... ... eig.: a) ein Land verwüsten, verheeren, Italiam vastare et diripere, Cic.: vastare depopularique fines, Hirt. b.G.: v. agros, Caes. ...
1. laetus , a, um freudig, fröhlich, heiter, ... ... , Plin. 8, 185: m. folg. Acc. u. Infin., diripere eos (pisces) carnes abiectas laetum est consultantibus, caudis abigere dirum, Plin. ...
dī-vexo , āvi, āre, I) mißhandelnd hin und her ... ... , Plaut.: agros civium optimorum, Cic.: verb. omnia divexare et diripere, Cic. – matrem, Suet.: clientelas, Suet.: animas, Lact.: divexari undique ...
castrum , ī, n. (Etymol. unsicher, s. Walde 2 ... ... Sen.: hostem castris exuere, das Lager nehmen, erbeuten, Liv.: castra hostium diripere, Curt.: se in castra recipere Caes.: cum alqo in castra proficisci, Nep ...
stuprum , ī, n. (zu Wz. *stup-, schlagen ... ... Cic.: stuprum admittere cum alqo, Tac.: virgines ad stuprum rapere, Sall. fr., diripere, Iustin.: plura virorum inter sese quam feminarum esse stupra, Liv.: alqam cogere ...
impedīmentum , ī, n. (impedio), I) das, wodurch man verwickelt oder zurückgehalten wird, schneller vorwärts zu kommen, das Hindernis, a) ... ... sarcinas invadere, Liv.: omnes impedimentis exuere, Liv.: arma impedimentaque amittere, Nep.: impedimenta diripere, Liv.