discerniculum , ī, n. (discerno), I) die Haarnadel, Lucil. 991. Varro LL. 5, 129. – II) der Unterschied, Gell. 17, 15, 4. Ambros. apol. David alt. 4, 26; exhort. virgin ...
discernibilis , e (discerno), unterscheidbar, Eccl.
... nefas exiguo fine libidinum, Hor. – non disc. suos, Caes.: ubi discerni stultus auditor et credulus ab religioso et sapienti iudice possit, Cic. – ... ... folg. indir. Fragesatz (s. Liv. 7, 9, 7), animus discernit, quid sit eiusdem generis, quid alterius, Cic.: neque ...
articulātim , Adv. (articulatus), I) eig., gliederweise, ... ... . – II) übtr., artikuliert, gehörig gegliedert, verba plane exaudiri discernique articulatim, Lucr.: articulatim distincteque dici, Punkt für Punkt und eingehend, Cic ...
quantus , a, um ( aus quam u. der Adjektivendung ... ... die J. betraf, Tac.: notum ignotumque, qu. ad ius hospitis, nemo discernit, Tac.: nihil, quantum ad ipsas virtutes, plurimum inter illa, in quibus ...
trāns-eo , iī, itum, īre, I) intr.: A) ... ... (Plural) tr. in singulare, Varro LL. 9, 76: ut discerni nequeat, nisi transieris in aliam personam aut in tempus, Varro LL. 9, ...
dē-clāro , āvī, ātum, āre = ἀποφαίνω, deutlich an ... ... 2. – mit Abl. wodurch? nec potest aetas (cervorum) discerni, sed dentibus senecta declaratur, Plin. 8, 116. – b) durch ...
pācātus , a, um, PAdi. (paco), im Zustande des ... ... (Ggstz. domus hostilis), Liv.: ne notā quidem ullā pacatus an hostis sit discerni ac iudicari potest, Cic.: quod insigne pacatorum (ein Zeichen friedlich Gesinnter) ...
dī-gnōsco od. dī-nōsco , nōvi, nōscere (dis ... ... differentiā dinoscitur (scincus) a crocodilo, Plin. 28, 119: unde igitur dinoscitur et discernitur nomen a participio, Charis. 48, 5: non civem hoste (vom F ...