Dōnātista , s. Dōnātusno. III.
Thevestē (Thebestē, Tevestē, Tebestē), ēs, f., eine erst ... ... Tiffesh,. Cod. Theod. 11, 30, 5. Augustin. de bapt. c. Donatist. 6, 38. § 73. Itin. Anton. 27, 1; 33, ...
Dōnātus , ī, m., I) Aelius D., ... ... Häretiker der christl. Kirche im 4. Jahrh. nach Chr.-Dav. a) Dōnātista , ae, m., ein Anhänger des Donatus, ein Donatist, Augustin. epist. 134, 2 u.a. – b) ...
dōno , āvī, ātum, āre (donum), I) (alci alqd) ... ... , Cic.: praedam militibus, Caes.: alci totam horam, Mart.: Ggstz. regna donatis, adimitis, Liv.: poet., praedam flammis, Sil. 2, 608. – ...
dis-crepo , āvī, āre, nicht übereinstimmen (Ggstz. ... ... . poët. 219. – Partiz. Fut. akt. discrepaturus, Optat. schism. Donatist. 4, 2 (wo Futur. periphr. discrepaturae fuerant).