... Quinctilibus, Cic. ep. 13, 2 (Wesenberg demigrare). – II) übtr.: remigrat animus nunc ... ... Mut zieht wieder ein, Plaut. Epid. 569 G.: ad argumentum volo remigrare, zurückkommen, Plaut. Poen. prol. 47: atque ei ne integrum quidem erat, ut ad iustitiam remigraret (zurückkehre), Cic. Tusc. 5, 62.
ē-migro , āvī, ātum, āre, I) intr. ausziehen ... ... semel emigravimus, Plaut.: qui post hunc casum emigraverunt, Sen.: populus, quem tyranni emigrare iusserant, in urbem revocatur, Iustin. – übtr., scheiden, ...
integer , gra, grum (eig. intager, v. tag ... ... ut u. Konj., atque ei ne integrum quidem erat, ut ad iustitiam remigraret, Cic. Tusc. 5, 62 u. so Cic. Mur. 8. ...
religio , ōnis, f. (*religo, ere, wov. religens), ... ... – dah. die heilige Wohnung der Götter ad deorum religionem demigrare, Cic. Rab. perd. 30: omnes ad suas religiones (Tempel) ...
subitus , a, um, PAdi. (v. subeo), ... ... jähe, steile, Stat. – propter opera instituta multa multorum subitum est ei remigrare K. Quinctilibus, ist ihm zu plötzlich, Cic. ep. 13, 2 ...
dē-migro , āvī, ātum, āre, wegziehen, weggehen, auswandern ... ... . G.: non demigratum (est) ex propinquis itineris locis, Liv.: absol., demigrare cogi ab Romanis, Liv.: demigrantium magis quam in bellum euntium modo, Liv.: ...