famulitās , ātis, f. (famulus), das Dienen, die Dienstbarkeit, Pacuv. tr. 53. Acc. tr. 118. – Synk. Form famultas, Laev. fr. 6 M. (bei Charis. 288, 14).
famulitio , s. famulātio.
famulitium , iī, n. (famulus), I) das Dienen, die Dienstbarkeit, Iul. Val. 1, 28 (32); vgl. Paul. ex Fest. 87, 3 (wo Otfr. Müller famuletium schreibt). – II) konkret ...
erus ( nicht herus), ī, m., der Herr ... ... eig. der Herr des Hauses, der Hausherr, Hausvater (Ggstz. famuli), Komik., Cic. u.a.: erus atque era nostra, unsere ...
al-lambo (ad-lambo), ere, belecken, ora, ... ... Mart. Cap. 4, 331: übtr., v. einem Flusse, alqm famulis lymphis, Auson. Mos. 360: contiguis saxa fluentis, Paul. Petricord. vit. ...
famultās , s. famulitās.
famulātio , ōnis, f. (famulor), das Dienen, Cassiod. var. 9, 23, 3 u. 11, 37, 4; in psalm. 13, ... ... c. 2 H. ( die codd. u. Eyßenh. u. Helm famulitio).
famuletium , s. famulitium.
... Cic.: so auch sacrorum, Ov.: famuli (Vulcani), Gesellen, Hor. – Vorkl. Nbf. famul, ... ... e famulabus suis). Augustin. epist. 36, 4 (wo de tot famulis famulabusque Christi). Greg. hist. Franc. 9, 13. Vgl. ...
1. opus , eris, n. ( altindisch äpaḥ, das ... ... Ov.: opera nostrarum artium, Cic.: admonitor operum, Ov.: immunes operum, Ov.: famuli operum soluti (von der Arbeit entbundene), Hor.: in opus se collocare ...
solūtus , a, um, PAdi. ( v. solvo), ... ... .: id solutum poenā (straflos) fuerat, Tac. – m. Genet., famuli operum soluti, Hor. carm. 3, 17, 16. – solutum est ...
sēmi-vir , virī, m., ein halber Mann, ... ... – II) übtr.: 1) der Kastrat, entmannt, kastriert, famuli = Galli (die Priester der Cybele), Varro sat. Men. 132: ...