1. sto , stetī, statum, stātūrus, āre (Stamm sta ... ... (auf der Mensur), Cic.: qui (miles) steterit (Ggstz. abiecto scuto fugiat), Cic.: in acie stare ac pugnare (Ggstz. in castra refugere), ...
moneo , uī, itum, ēre (vgl. memini, mens), ... ... . – m. ut u. Konj., Pompeium monere, ut magnam infamiam fugiat, non desistimus, Cic.: ut coram moneret senatum, ut Persei conatis obviam iret ...
lupus , ī, m. (altind. v ka-ḥ, ... ... die gezählten Schafe, Verg. ecl. 7, 52. – f) lupus ultro fugiat oves, möge der Wolf freiwillig die Schafe fliehen (für: möge eine unmögliche ...
oculus , ī, m. (Demin. v. *ocus, ... ... (v. einem Mädchen), Hieron.: nemo civis est, qui vos non oculis fugiat, auribus respuat, Cic.: felium in tenebris fulgent radiantque oculi, Plin.: oculos ...
ex-sulo (exulo, archaist. exsolo, exolo), āvī, ātum ... ... perfidia ex urbe et avaritia si exolant, Plaut.: ut (cor) exolatum ex pectore aufugiat meo, Plaut.: cum manent corpore, animo exsulant et vagantur, Cic. de ...
ex-silio (exilio, ēsilio), siluī, sultum, īre (ex ... ... cito exsiliunt (aus den Schoten springen), Plin.: u. so ne metentes fugiat exsiliendo (lupinum), Plin. – b) plötzlich hervortreten, -entstehen, ...
a-spernor , ātus sum, ārī (ab u. sperno), ... ... mir wenden, Plaut. capt. 542: nemo civis est, qui vos non oculis fugiat, auribus respuat, animo aspernetur, recordatione denique ipsā consulatus vestri perhorrescat, Cic.; ...
cōn-fugio , fūgī, ere, hinzufliehen, d.i. irgendwohin ... ... . Kranken, huc (ad cucurbitulas) potius confugiendum est, Cels.: ut sit quo confugiat (aeger), Cels.: c. ad cucurbitulas, ad vinum, Cels.: ad ea, ...
attāctus (adtāctus), ūs, m. (attingo), das Anrühren ... ... venientis attactum ita afficitur, Arnob. 7, 28: quo modo ad dexterae salutaris attactum fugiat dolor, Ambros. in Luc. 10, 70; u. so ...