pilārius , iī, m. (3. pila), der mit Ballwerfen allerhand Künste macht, der Gaukler, Quint. 10, 7, 11. Corp. inscr. Lat. 6, 8997. Not. Tir. 107, 6.
fūsilārius , iī, m. (fundo), der Gießer = χύτης, Gloss. II, 479, 29.
sigillārius , a, um (sigillum), zu den sigilla (kleinen Puppen, Stand bildern usw. aus Wachs od. Ton) gehörig, sigillario motu, durch automatenartige Bewegung, Tertull. de anim. 6: ähnlich velut sigillario extrinsecus ductu, Tertull ...
vēxillārius , iī, m., (vexillum), I) als milit. t.t.: A) der Fähnrich bei dem röm. Heere, Liv. 8, 8, 4. Tac. hist. 1, 41 u. 3, 17. – übtr., der ...
armillārius , ī, m. (armilla) = ψελιοποιός, der Armspangenverfertiger, Gloss. II, 25, 33.
ālipilārius , ī, m. (ala u. pilus) = alipilus, Gloss. ›alipilarius, δρωπακιστής‹).
pāstillārius , iī, m. (pastillus), der Pastillenbereiter, Corp. inscr. Lat. 8, 9765 u. 6, 9766 (wo pastilarius).
singillārius , a, um (singularis), einfach, motus, Tert.: ductus, Tert.
prīmipīlārius , a, um (primipilus, s. 1. pīlus) = primipilaris no. II, ordo, Cod. Theod. 13, 5, 14. – subst. = primipilaris no. I, B, 1, Spart. Did. Iul. 5, 1 u. ...
sandapilārius , iī, m. (sandapila), der die Totenbahre trägt, der Leichenträger, vespillonum sandapilariorumque ministeria, Sidon. epist. 2, 8, 2.
cōdicillārius , a, um = codicillaris, Cod. Theod. 6, 22, 7.
vēxillātio , ōnis, f. (vexillum), I) = vexillarii no. I, B, b (s. vēxillārius), das Detachement, Germanicianorum, Suet. Galb. 20, 1: Dacorum, Corp. inscr. Lat. 3, 1193: legionis VI od. ...
sigillārīcius , a, um (sigillum), zu den sigilla ... ... a) sigillārīcium, iī, n., das Bilderfest (s. sigillāriusno. A), Vopisc. Aurel. 50, 2. – b) sigillārīcia, ōrum, ...
singillāriter , Adv. (wie singillarius von singulus), einzeln, Lucr. 6, 1065.
sigillāriārius , iī, m. (sigillarius), der sigillaria (kleine Figuren, Standbilder usw. aus Wachs, Gips od. Ton) verfertigt, der Wachs-, Gips-, Tonbildner, Corp. inscr. Lat. 6, 9895.
dē-fero , dē-tulī, dē-lātum, dē-ferre, I) ... ... partum, Tac.: od. durch einen Satz m. tamquam u. Konj., Hilarius Caesaris libertus detulerat, tamquam propriam ipse (M. Cluvius Rufus) potentiam tentasset, ...
hilarē , Adv. (hilarus, s. Charis. ... ... rhet.: hil. vivere, Cic.: Saturnalia agitare hil. prorsum ac modeste, Gell.: hilarius loqui, Cic.: illa quae hilarius et quasi exsultantius scripsi, Plin. ep.: quo laetius atque hilarius pullulent, Col.
vēxillum , ī, n. (Demin. v. velum, eig ... ... u. insbes. = vexillarii no. I, B, b (s. vēxillārius), das Detachement, vexilla delectorum ex Illyrico et Aegypto, Tac.: ...