... .: cohors, exercitus, Suet.: veteranus, ICt. – Plur. subst., praetōriānī, ōrum, m., die Prätorianer, Tac. ann. 6 ... ... , 1; 39, 42; 40, 24. Eutr. 10, 2: invident praetorianis sportulas, Sidon. epist. 5, 7, 3. – ...
Nestorius , iī, m., ein Irrlehrer des 4. Jahrh. n. Chr., dessen Anhänger Nestoriāni hießen, Cod. Iust. 1, 5, 8 pr. Cod. Theod. 16, 5, 66.
orīganon u. - um , ī, n ... ... 35, 8: origanus herba, Ser. Samm. 879. – Dav. orīganītēs vīnum (ὀριγανίτης οινος ... ... ) gewürzter Wein, Cato r. r. 127, 2 (wo Genet. origaniti vini).
labo , āvī, ātum, āre (zu 1. lābor, ... ... . – postquam labantem unā parte videt aciem, Liv.: sustinuit labantem aciem Antonius accitis praetorianis, Tac. – II) übtr.: 1) im Bestehen wanken, ...
Tūria , ae, m., ein Fluß im tarrakon. Hispanien, j. Guadalaviar, Nom., Vib. Sequ. p. 18 ed. ... ... . – Dav. Tūriēnsis , e, turiensisch, proelium (im sertorianischen Kriege), Cic. Balb. 5.
dē-mergo , mersī, mersum, ere, herab - od ... ... eine Tiefe versenken, tief hinabstecken, a) übh.: origani manipulum in vasculum rubri aeris, Cael. Aur.: dapes avidam in alvum, ...
dī-spicio , spēxī, spectum, ere (dis u. specio), ... ... eine genaue Untersuchung anstellen, alles genau untersuchen, dispicientibus consistorianis et militaribus, Amm. 15, 5, 12: de hereditatibus, Iustin. inst. ...
dēcursio , ōnis, f. (decurro), das Herablaufen, ... ... mil., od. dec. campestris, Suet.: d. Troiae, Suet.: indicere decursionem praetorianis, Suet. – b) feindlich, das Herabstürmen, der ...
Honōrius , iī, m., der Sohn des Kaisers Theodosius I. ... ... Honor. et Mar. 341. – B) Honōriānus , a, um, honorianisch, des Honorius, thermae, Cod. Theod. 15, 1, 50. – ...
Sertōrius , iī, m., vollst. Q. Sertorius, Anhänger ... ... Cic. Brut. 108. – Dav. Sertōriānus , a, um, sertorianisch, des Sertorius, duces, Cic.: bellum, Cic.