positor , ōris, m. (pono), der Erbauer, Errichter, moenium, Ov. met. 9, 449: templorum, Ov. fast. 2, 63.
expositor , ōris, m. (expono), der Ausleger, interpres aut expositor, Augustin. serm. 32, 18 (vgl. 42, 1; 85, 1; 128, 10): exp. somniorum, Firm. math. 5, 13, 5: iuris, Cassiod ...
dēpositor , ōris, m. (depono), I) der Niederleger in Verwahrung, Ulp. dig. 16, 3, 1. § 37. – II) der Vernichter, patris, Leugner, Prud. apoth. 179.
impositor , ōris, m. (impono), einer, der sich einen Namen beilegt, Varro LL. 7, 1 u. 2.
compositor , ōris, m. (compono), der Zusammensteller, I) ... ... – II) der Ordner, Anordner der Rede, inventor aut compositor, Cic. or. 61.
dispositor , ōris, m. (dispono), der Ordner, mundi (v. Gott), Sen. nat. qu. 5, 18, 4 (5): rerum naturae (v. λόγος), Lact. 4, 9, 2.
repositōrium , iī, n. (repono), I) die Niederlage, Augustin. de oper. monach. § 27: als Erklärung von apotheca, Isid. orig. 15, 5, 8: als Erklärung von granarium, Acro Hor. sat. 1 ...
dēpositōrīum , iī, n. (depono), der Aufbewahrungsort, Iren. 3, 4, 1.
suppositōrius , a, um (suppono), untergesetzt, cella, Laubadezimmer, weil ... ... Marc. Emp. 29. fol. 130 (b). – subst., suppositōrium, iī, n., der Untersatz, die Unterlage, Stütze, ...
ōscito , āre u. ōscitor , ārī (v. ōs u. cieo = moveo), I) den Mund aufsperren, Plaut.: oscitat leo, die Pflanze Löwenmaul öffnet sich, Colum. poët. – folia arborum ad solem oscitant, wenden ...
impostor , ōris, m. (= impositor, v. impono), der Betrüger, Ulp. dig. 21, 1, 4. § 2. Hieron. epist. 38, 5 u. 54, 5.
exsecūtor , ōris, m. (exsequor), I) der Vollzieher, Vollstrecker, Ausführer, A) im allg.: acerrimus malorum propositorum, Vell.: fidus secretorum, Amm.: officiorum, Geschäftsführer, ICt. – B) ...
bibliothēca , ae, f., (βιβλιοθ ... ... Bibliothek, I) als Ort: a) = Büchergestell, Bücherschrank, Repositorium, bibliothecae parietibus inhaerentes, ICt.: parieti cubiculi in bibliothecae speciem armarium insertum ...
dispositrīx , īcis, f. (Femin. zu dispositor), die Ordnerin, Ven. Fort. carm. 7, 6, 22.
repostōrium , s. repositōriumno. I.
aequē , Adv. (aequus), I) gleich = gleichmäßig, geradeso ... ... pauperibus prodest, locupletibus aeque, Hor. ep. 1, 1, 25: aeque discordiam praepositorum, aeque concordiam subiectis exitiosam, Tac. Agr. 15. – b) ohne ...
gūsto , āvi, ātum, āre (altind. jušátē, genießt, griech ... ... gustaturus contulit, Sen. – β) das Voressen einnehmen, gustantibus adhuc nobis repositorium allatum est cum corbe, in qua etc., Petron. 33, 3. – ...
pluteus , eī, m. u. pluteum , eī, n ... ... Pers. 1, 106. – D) ein an der Wand angebrachtes Repositorium, für Büsten, Iuven. 2, 7; vgl. Ulp. ...
armārium , ī, n. (arma), der Schrank, ... ... .: senectus anguis reposita in arcis armariisque tineas necat, Plin. – Bücherschrank od. Bücherrepositorium, armaria librorum, Oros.: armaria exstructa bibliopolarum, Sidon.: bibliopolae stationes et armaria ...
strūctor , ōris, m. (struo), I) der Maurer ... ... vgl. Serv. Verg. Aen. 1, 704 unde et structores dicuntur ferculorum compositores. – b) structor capillaturae, der Friseur, Tert. de ...
Buchempfehlung
Simon lernt Lorchen kennen als er um ihre Freundin Christianchen wirbt, deren Mutter - eine heuchlerische Frömmlerin - sie zu einem weltfremden Einfaltspinsel erzogen hat. Simon schwankt zwischen den Freundinnen bis schließlich alles doch ganz anders kommt.
52 Seiten, 3.80 Euro