pēnis , is, m. (viell. aus *pesnis, ... ... bubulo ludentes, Naev. com. 102: hodie ›penis‹ est in obscenis, Cic. ep. 9, 22, 2. – ... ... durch Unzucht, Sall. u. Hor. – als Schmeichelwort, purissimus penis, Suet. vit. Hor ...
Penius , iī, m. (Πενιός), ein Fluß in Kolchis, der in das Schwarze Meer fließt, Ov. ex Pont. 4, 10, 47. Plin. 6, 14.
penitē , Adv. (penitus), inwendig, innerlich, Catull. 61, 178.
3. penitus , Adv., I) inwendig, ganz inwendig, ... ... übtr., weithin, weit, cavas Satrachi penitus mittetur ad undas, Catull.: terrae penitus penitusque iacentes, weiter u. weiter, Ov.: penitus repostae gentes, Verg. – ...
2. penitus , a, um (penus), inwendig, ... ... ignis, Vitr.: fontis scaturigo, Apul.: usque ex penitis faucibus, Plaut.: penitior pars domus, Apul. fr.: interiores partes domuis (= domus), ut ait Plautus, penitissimae, Varro fr.: ex Arabia penitissuma, tief aus A., Plaut. ...
1. pēnītus , a, um (penis), mit einem Schwanze versehen, offa, Schwanzstück, Fest. p. 230 (b), 24; 242 (b), 24. Arnob. 7, 24.
Pēnīnus , a, um, s. Poenīnus.
Āpennīn ..., s. Appennin...
bipennis , e (bis u. penna), I) ... ... 11, 135. – gew. subst., bipennis, is, Akk. em, Abl. ī, f. (sc ... ... 10. Curt. 3, 2 (4), 5 u.a. (Akk. bipennim nicht mehr Ov. ...
penniger , gera, gerum (penna u. gero), befiedert, sagittae, Sil. 8, 373. Vgl. pinniger.
pennifer , fera, ferum (penna u. fero), beflügelt, befiedert, Sidon. carm. 2, 309.
Pennīnus , a, um, s. Poenīnus.
quippenī , s. quippinī.
pennipēs , s. pinnipēs.
Olympēni , s. Olympos.
pēniculus , ī, m. (Demin. v. penis), das Schwänzchen; dah. I) die Bürste, Plaut. Men. 391: peniculi, quis (= quibus) calciamenta tergentur, Fest. p. 230 (b), 24. ...
arepennis , is, m. (ein gallisches Wort, j. ... ... 4. – / Nbf. arapennis, Grom. p. 377, 17: aripennis, Greg. Tur. hist. Franc. 5, 28: argipennis, Greg. Tur. hist. Franc. 1, 6.
pēnīnsula , ae, f., s. paenīnsula.
pēnissimē , Adv., s. paene.
aripennis , s. arepennis.