apināriī , s. apenāriī.
Pīnārius , a, um, Name eines röm. Geschlechts, Pinaria ... ... Rom. 8, 2: domus, Verg. Aen. 8, 270. – Die Pinarii u. Potitii waren Priester eines schon von Euander eingesetzten, von Romulus ...
lupīnārius , a, um (lupinus), zu Lupinen gehörig, labrum, Cato r. r. 10 u. 11. – subst., lupīnāriī, iōrum, m., die Lupinen-, Hülsenfruchthändler, Lampr. Alex. ...
daps , dapis, f. (vgl. δάπτω, δαπάνη, δαψιλής, ... ... pro bubus piro florente facito, Cato: sacrum Herculi adhibitis ad ministerium dapemque Potitiis ac Pinariis factum, Liv.: ergo obligatam redde lovi dapem, Hor. – β) Plur ...
sterilis , e (altind. stari-h, unfruchtbare Kuh, Stärke ... ... galli ad partum steriliores, Varro. – sterile est m. Infin., serere e pampinariis sterile est, Schnittlinge von Wasserreben sind unfruchtbar, Plin. 17, 157. ...