approbātor , ōris, m. (approbo), der Billiger, Genehmiger ... ... , 6: appr. lucis factae, Augustin. c. Faust. 22, 21 in.: approbatores perfectionis (Ggstz. reprehensores imperfectionis), Augustin. Galat. 12.
improbātor , ōris, m. (improbo), der Mißbilliger, Verwerfer ... ... probator), malorum, Apul. de deo Socr. 16. Tert. de patient. 5: improbatores tui (Genet.), Augustin. op. imperf. c. Iulian. 1, 52 ...
subscrīptor , ōris, m. (subscribo), I) der Unterschreiber, übtr., der Beipflichter, Begünstiger, subscriptores approbatoresque huius verbi, Gell. 5, 21, 6: non ut huius sententiae fundus subscriptorque fierem, Gell. 19, 8, 12. – II) insbes ...
comprobātor , ōris, m. (comprobo), der Anerkenner, auctoritatis eius et inventionis comprobatores atque aemuli, Cic. de inv. 1, 43.
ob-sto , stitī, stātūrus, āre, an od. ... ... nubes, Lucan. 1, 59: im Bilde, et tibi umbra ignobilitatis a probatore obstitit, Apul. apol. 16. – Partiz. subst., obstantia silvarum amoliri ...
auctōritās , ātis, f. (auctor), das Bestandhaben ... ... , Vorbild in etw., auct. maiorum, Cic.: auctoritatis eius et inventionis comprobatores, Cic.: alcis auctoritatem sequi, Cic.: aliorum auctoritati parēre, Cic.: auctoritates contemnere ...
reprehēnsor , ōris, m. (reprehendo), der Anfechter ... ... et auctor delicti, Ov. her. 17, 219: reprehensores imperfectionis (Ggstz. approbatores perfectionis), Augustin. in Galat. 12. – id factum non accusatore tantum, ...