sub-ruo , ruī, rutum, ere, von unten einreißen, ... ... murum admotis testudinibus, Liv.: moenia cuniculo, Liv.: arbores a radicibus, Caes.: amnis subruit montes, Plin. ep. – II) bildl., untergraven, zerstören, ...
subrūmo , āre (sub u. ruma), an die Brust legen, saugen lassen, v. Tieren, Colum. 7, 4, 3 u.a. Fest. 306 (b), 33. Paul. ex Fest. 307, 12. Gloss. II, 456 ...
sub-rūfus , a, um, rötlich, color, Plin. 37, 170: iris, Plin. 21, 41: cicatrix alba sive subrufa, Vulg. Levit. 13, 19. – prägn. v. Menschen, ...
subrūmus , a, um (sub u. ruma), an der Brust liegend, saugend, agnus, Varro r.r. 2, 1, 20 u. 2, 11, 5. Varro Catus fr. VII. p. 248 Riese. Vgl. Fest ...
sub-rubeo , ēre, rötlich sein, Partiz. subrubēns = rötlich, Ov. art. am. 2, 316, Pallad. u.a.
sub-ruber , bra, brum, rötlich, caro, Cels. 5, 28, 5.
subrupio , s. surripio /.
sub-rutilo , āre, ins Rötliche fallen, Hieron. in Isai. 15, 54, 12. – übtr., hervorschimmern, Augustin. solil. 2, 20, 35. Claud. Mam. de statu anim. 1, 25.
sub-rubeus , a, um, rötlich, ostri color, Non. 549, 9. – Vulg. Nbf. subrobeus od. subroveus, Oribas. fragm. Bern. 2, 4. p. 7, 4 u. 14; 2, 5. p. 7, ...
sub-rutilus , a, um, etwas rötlich, ins Rötliche fallend, color, Plin.: frutex, Plin.: arietes, Plin.: cuiusdam caput varietate capilli subrutilum, Suet.
subrūsticē , Adv. (subrusticus), etwas bäuerisch, Gell. praef. § 10.
subruncīvus , a, um (sub u. runco), durch die Jäthacke (runco) von Dornen und Büschen notdürftig gesäubert, gereutet, Gromat vet. 111, 15 u.a.
Subruncātor , ōris, m. (sub u. runco), der Reuter, Ausjäter, als ländl. Gottheit, Serv. Verg. georg. 1, 21 (wo falsch subruncinator).
sub-rūsticus , a, um, etwas bäuerisch, pudor, Cic.: sonabat subagreste quiddam planeque subrusticum, Cic.: agrestis ac subrusticus sonus Ambros.
subruptīcius , a, um, s. 2. subreptīcius.
sub-rubicundus , a, um, rötlich, ulcus, sanies, Cels.: vultus subr. (hochrotes) et similis cruento, Sen. de ira 3, 4, 1.
surruf... , surrum... , s. subruf..., subrum...
2. ac-cīdo , cīdī, cīsum, ere (ad u. ... ... prägn., anhauend abhauen, umhauen, I) eig.: aut ab radicibus subruere aut accidere arbores, anschneiden, Caes. b.G. 6, 27, 4 ...
surrut... , s. subrut...
surrust... , s. subrust...
Buchempfehlung
Julian, ein schöner Knabe ohne Geist, wird nach dem Tod seiner Mutter von seinem Vater in eine Jesuitenschule geschickt, wo er den Demütigungen des Pater Le Tellier hilflos ausgeliefert ist und schließlich an den Folgen unmäßiger Körperstrafen zugrunde geht.
48 Seiten, 3.80 Euro