... aqua, Vitr.: ita crebrā relatione, quoad intinguntur (so lange als eingetaucht werden) calami, morantur manum, Quint. ... ... einlegen, einmachen, brassicam in acetum, Cato: omnia quae condiuntur quaeque intinguntur, Plin. – B) taufen, Tert. de paenit. 6 ...
1. metus , ūs, m., die Furcht, Besorgnis, ... ... metu, Ter., civitatem vano metu, Liv.: iam omnes isti, qui portenduntur, metus exstinguentur, Cic.: exuere omnem metum, Ov.: metum facere (v. einem Umstand), ...
2. pando , pandī, pānsum u. passum, ere (Causat ... ... – b) bildl.: alia illa divina (bona) longe lateque se pandunt caelumque contingunt, gewinnen weit und breit Einfluß, Cic. Tusc. 5, 76. – ...
dōnum , ī, n. (v. dare), die ... ... emere eam (puellam) alci, Ter.: quae (examina apium) dono vel aucupio contingunt, die man zum G. bekommt oder selbst einfängt, Col. – dona ...
1. ac-cido , cidī, ere (ad u. cado), ... ... raro acc., Ggstz. crebriores esse, Cornif. rhet.: supra omnia quae accidunt continguntque eminens, Sen.: timeo, ne illi me accusante aliquid accidat, es könnte ...
vacuus , a, um, leer, ledig, entblößt, frei, ... ... vacuosque dies habuissemus, tamen etc., Cic. I. Verr. 56: vacua tempora iam contingunt ad ea exsequenda, quae etc., Colum. 12, 4 in. – b) ...
tinguo (tingo), tīnxī, tīnctum, ere (griech. τέγγω, ... ... ) eig.: lanas murice, Hor.: comam, Ov.; nummos, Ulp. dig.: tinguntur sole populi, Plin. – Partiz. subst., tingentēs, ium, m., ...
condio , īvī u. iī, ītum, īre (viell. ... ... ansprechender machen, orationem, Cic.: verborum gratiam, Quint.: si qua extra blandimenta contingunt, non augent summum bonum, sed, ut ita dicam, condiunt et oblectant, ...
sandȳx , ȳcis, c. (σάνδυξ ... ... , genus herbae rubeae, cuius radices infantes cum coxerint, tabularum ceras ex eis tingunt, unde et ›sandines‹ et ›sandices‹ vestes dicuntur. – II) eine ...
... Madenam attingunt, Eutr. – m. Dat., item collegia, quae attingunt eidem foro, Corp. inscr. Lat. 9, 5438: mit ad ... ... stehen, Cic. – m. ad u. Akk., quae nihil attingunt ad rem (was nicht zur Sache gehört) nec ...
1. concīdo , cīdī, cīsum, ere (con u. caedo ... ... = die Rede, Redesätze, Gedanken usw. zerteilen, eam (orationem) distinguent atque concident, Quint. – im üblen Sinne = zerstückeln, ...
re-lūceo , lūxī, ēre, zurückleuchten, -strahlen, -scheinen, ... ... relucebant, Plin. ep.: clarissima lumina et ex disposito relucentia, Sen.: transcurrunt et exstinguntur subinde, quae reluxerant, Sen.: olli ingens barba reluxit, stand ihm in ...
... usw., quorum agri non contingunt mare, Cic.: Helvii, qui fines Arvernorum contingunt, Caes.: saltus Vescinus ... ... agrum, Liv.: sinum parva oppida contingunt, Mela: contingentes Illyricum coloniae, Suet.: Aegyptus dorso Aethiopiam contingit, Mela. ... ... . ab u. Abl., radices montis ex utraque parte ripae fluminis contingunt, Caes.: Atlanticus Oceanus terras ...
conclūdo , clūsi, clūsum, ere (con u. cludo = ... ... zum Abschlusse kommen, ut ea ipsa concludamus aliquando, Cic.: perorationem inflammantem restinguentemve c., Cic. – absol., ut concludamus atque ita peroremus, Cic. ...
aucupium , ī, n. (auceps), der Vogelfang, ... ... piscatusque alebant, Plin.: v. Bienenfang, quae (examina apium) dono vel aucupio contingunt, die man geschenkt bekommt oder selbst einfängt, Col. 9, 8, ...
portendo , tendī, tentum, ere (pro-tendo), eig. »hervorstrecken ... ... compotes fierent, Liv.: iam omnes isti qui portenduntur metus (die vorherverkündigten Schrecken) exstinguentur, Cic. – medial, sich zeigen, bevorstehen, quid spei Latinis ...