ūnctiusculus , a, um (Demin. v. unctus), etwas gesalbter, übtr., etwas fetter, pulmentum, Plaut. Pseud. 221.
disiūnctē (dīiunctē), Adv. (disiunctus), getrennt, Fest. 293, 5 (in v. Sacram viam): Compar. disiunctius, zu sehr in der dialektischen Form von Gegensätzen, Cic. Phil. 2, 32. – Superl., Amm. 20, 3, 11.
disiūnctīvus (dīiūnctīvus), a, um (disiungo), einander entgegengesetzt, einen ... ... in der Logik, Gell. 5, 11, 8: proloquium disi., ein regelrechter Disjunktivsatz, streng geschiedener Gegensatz, Gell. 5, 11, 9. – b) ...
... isto constitit, Ov. – statt des Konjunktivs auch der Indikat. Fut., sic me di amabunt, ut me tuarum ... ... usw., Caecinam a puero sic semper dilexi, ut non ullo cum homine coniunctius viverem, Cic.: repente ex omnibus partibus advolaverunt, sic uti ab signis ...
... disiuncti, Cic.: nihil est ab ea cogitatione disiunctius, Cic.: inter se d. discrepansque, Lucr.: subst., ut non ... ... ;εζευγμένον ἀξίωμα), ein Disjunktivsatz, ein streng geschiedener Gegensatz, Gell. 16, 8, 12. – ...
nec u. neque , verbindende negative Partikeln, die von ... ... nec admodum credibile, Cic. – So auch als Fortsetzung eines Imperativs od. imperativischen Konjunktivs, s. Hor. carm. 1, 9, 15; 1, 11, 2 ...
2. quasi , Adv. (qua-si), wie wenn, ... ... Ter. eun. 461. – β) m. Partic. statt des Coniunctivs: quas (Graecas litteras) sic avide arripui quasi diuturnam sitim explere cupiens, Cic ...
1. ūnctus , a, um, PAdi. (v. ungo), ... ... cena, leckere, Mart.: cena unctissima, Sidon.: Compitalia, Verg. cat.: caput unctius referre, Catull.: uncta Corinthus, wollüstig, üppig, Iuven.: unctior quaedam consuetudo ...
1. contingo , tigī, tāctum, ere (con u. tango ... ... quam scierimus, quo sit et quā perveniendum, Quint.: ubi quid melius contingit et unctius, Hor.: ambulas inter nos, non quasi contingas, nicht als ob es ...
ob-tēstor , ātus sum, ārī, I) zum Zeugen ( ... ... Cat. 33, 5. – m. folg. Imperat. (statt des Coniunctivs), nunc te obtestor, celere sancto subveni censorio! Pacuv. praet. 3. p ...
coniūnctē , Adv. m. Compar. u ... ... ut etc., Nep.: hunc a puero sic semper dilexi, nullo ut cum homine coniunctius viverem, Cic.: quem et ipse amo, sed coniunctius tu, Plin. ep.: cum alqo a condiscipulatu vivere coniunctissime, Nep.: cum ...
1. coniūnctus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... Ti. Coruncanium, Cic.: quod enim par amicitiae consularis fuit umquam in hac civitate coniunctius, quam fuimus inter nos ego et Cn. Pompeius, Cic.: ut nosmet ipsi ...
disiūnctio (dīiūnctio), ōnis, f. (disiungo), die Trennung ... ... Entgegensetzung, disjunktive Schlußform, dialektische Form der Gegensätze, der Disjunktivsatz (Ggstz. coniunctio, Cic. Acad. 2, 91), Sing. ...