duocentī , s. ducentī.
duo-centēnī , ae, a = duceni, je zweihundert, duoc. iugera, Gromat. vet. 2, 14.
pandectēs , ae, m. (πανδέκτ ... ... ;ς), der alles in sich fassende (enthaltende), cum adverbium Stoici pandecten vocent, Charis. 194, 20. – dah. ein Buch, das alles oder ...
vaco , āvī, ātum, āre (vgl. vacuus), leer ... ... Lys. fac habeant linguam tuae aedes. Alc. quid ita? Lys. quom veniam, vocent (= rufen u. = leer stehen), Plaut. Cas. 527.
ducentī , ae, a (duo u. centum), I) zweihundert, Cic. u.a. – II) ... ... . 22, 37, 5; 30, 21, 4. – vulg. Nbf. duocentī, Itala (Rehd.) Marc. 6, 37.
continēns , entis, PAdi. m. Compar. (contineo), I) ... ... 9: Plur., continentia causarum, Cic. part. or. 103: ea continentia vocentur, quasi firmamenta (Stützpunkte) defensionis, Cic. top. 95.