... .: c. feliciter, Sen. rhet.: c. male, Caes.: hoc adhuc percommode cadit, quod (daß usw.), ... ... verlieren, pretia militiae casura in pace, Liv.: tua laus pariter cum re publica cecidit, Cic.: tanta ... ... 25. § 8. – als durch eigene Hand, suā manu, Tac.: exitu voluntario, ...
cano , cecinī, cantum, ere (vgl. griech. κανάζω ... ... , vorhersagen (s. Bünem. Lact. 1, 4, 3. p. 25), ut haec quae ... ... , 11. – c) v. der Fama = ausposaunen, Fama facta atque infecta canens, Verg. Aen ...
... per Remos incredibili celeritate de victoria Caesaris fama perfertur, Caes.: cum haec fama de nostrorum hominum avaritia et cupiditate percrebruerit, ... ... fama affert od. fama affertur, Liv., fama perfertur, Caes., fama per orbem terrarum percrebuit, Caes., fama nuntiabat, Cic., fama manat, Cic., fama ...
faux , faucis, f., gew. Plur. faucēs, ium ... ... a) übh.: portus, Caes.: portae, Liv.: macelli, Cic.: urbis, Flor.: Hadriani maris ... ... Tablinum gelegene Durchgänge zu dem größern Peristyl, eine Art Flur ( nach andern weniger wahrsch. die »Hausflur«), ...
haud (haut) u. altlat. hau , ... ... sed quia, Hor.: quod ni... haud, Cic.: quod si... haud, Cic.: u. mit ... ... me, haut uxorem ulciscitur, Plaut.: factionis Barcinae opibus, haud sane voluntate principum in imperio positus, Liv. – c ...
... .: tosta, Ov.: morticina, Aas, Sen.: dass. tacita, Mart.: salita, Macr.: bubula, Val. Max.: porcina, Vopisc.: haedina, ... ... Max.: lacte et carne vivere, Caes.: lacte et ferinā carne vesci, Sall. u. Plin.: omne ...
faba , ae, f., I) die Bohne, ... ... 17, a: istaec in me cudetur faba, das werde ich ausbaden müssen, Ter. eun. 381 ... ... – b) der Bohnenbrei, pallens faba cum rubente lardo, Mart. 5, 78, 10. – II) ...
2. calx , cis, f., selten m. ... ... ., Vitr. u. Inscr.: c. harenatus, mit Sand vermischter Kalk, d.i. Mörtel, Cato u. Vitr.: calcem coquere ... ... a carcere intimo missum labi inoffensum per aecor candidum ad calcem sivit, Varr. sat. Men. 288 ...
2. Cato , ōnis, m., I) ein Beiname der ... ... . = »strenger Richter« Phaedr. 4, 7, 21: Cato severe, Mart. epist. lib. 1. praem. extr. – Dav ... ... ōrum, m., die Anhänger, Freunde des jüngern Kato, Cic. – Wegen des streng sittlichen Wesens ...
daps , dapis, f. (vgl. δάπτω, ... ... 3 ed. Haupt. – Nom. daps ist veraltet (s. Paul. ex Fest. 68, 3); Dat. Sing. dapi steht Cato r. r. 132, 1; aber Genet. ...
Dācī , ōrum, m., die Dazier, ... ... . Lucan. 2, 54. Sidon. carm. 5, 481: Nbf. Daca, Ven. Fort. 6, 5 ... ... bellum, Plin. ep. 8, 4, 1. Spart. Hadr. 3, 2: arma, Claud. VI ...
1. bāca (bacca), ae, f. (vgl. cymr ... ... visurum putat, Cic.: so Venafranae baca olivae, Hor.: ubi viridi certat baca Venafro, Hor.: bicolor baca Minervae (weil der Olivenbaum der Minerva heilig ... ... v. Ziegenkot, eine Lorbeer, ein Böllchen, baca caprini stercoris, Pallad. ...
... l'échiffre, Vitr. 9. praef. § 8. – b) calx mali, der Fuß des Mastbaums, Vitr. 10, ... ... Plin. 17, 156. – / Als masc. bei Cato 18, 7 K. Gratt. cyn. 278. ...
casa , ae, f. (zu Wurzel *kat, ... ... Sen. – bes. »Gartenhaus«, Cic.: »Landhaus«, Mart.: im Felde, »Baracke, Lagerhütte«, Auct. b. Hisp.: Kate, Baracke der Verwalter, Kolonen u. Knechte ( ...
faex , faecis, f., der Bodensatz, I ... ... = die niedrigste Klasse, faex populi od. plebis, Cic.: so auch f. Romuli ... ... vom trüben Himmel, dies sine faece, ein wolkenloser, heiterer Tag, Mart. 8, 14, 4. ...
cavo , āvī, ātum, āre (cavus), hohl machen, ... ... luna cavans cornua, im Abnehmen, Plin.: lapidem alabastriten c. ad vasa unguentaria, Plin.: lapis cavatur tornaturque in vasa, Plin. – Partiz., cavātus, a, um, ausgehöhlt, ...
1. calo , āvī, ātum, āre (καλ ... ... nur als t. t. in Religionsangelegenheiten, Formul. vet. bei Varr. LL. 6, 27. Quint. 1, 6, 33: c. in Capitolium plebem, Macr. sat. 1, 15, 10: c. ...
falx , falcis, Genet. Plur. falcium, f., ... ... , arborea, Varro: vineatica, Cato: vinitoria, Col.: putatoria, Pallad. u. ICt.: dentata, ... ... als Mauerbrecher, Cic. u.a.: falces murales, Caes. Vgl. Garatoni Cic. Mil. 33, 91. p. ...
fala (phala), ae, f., ein hohes Gerüst ... ... . ann. 397; vgl. Paul. ex Fest. 88, 10. – Sprichw., hasticas trium ... ... des Zirkus, als Gestelle für die sieben eiförmigen Figuren (ova), nach denen die Umläufe gezählt wurden, Iuven. ...
2. Gaza (Γάζα), ae, f., ... ... Gazaeus , a, um, aus Gaza, Cassiod. hist. eccl. 6, 4. – B ... ... Plur. subst., Gazēnsēs, ium, m., die Einw. von Gaza, die Gazenser, ibid. – C) Gazēticus ...
Buchempfehlung
In die Zeit zwischen dem ersten März 1815, als Napoleon aus Elba zurückkehrt, und der Schlacht bei Waterloo am 18. Juni desselben Jahres konzentriert Grabbe das komplexe Wechselspiel zwischen Umbruch und Wiederherstellung, zwischen historischen Bedingungen und Konsequenzen. »Mit Napoleons Ende ward es mit der Welt, als wäre sie ein ausgelesenes Buch.« C.D.G.
138 Seiten, 7.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Dass das gelungen ist, zeigt Michael Holzingers Auswahl von neun Meistererzählungen aus der sogenannten Biedermeierzeit.
434 Seiten, 19.80 Euro