... heaut. 949), ut est aequum, Plaut.: deinde postulo, sive aequum est, te oro, Ter.: ut aequum censeo, Plaut.: at quibus verbis? modo »aequum sibi ... ... est aequus sorti utrique, meinem V. ist beides genehm, Verg.: ipsis est aër avibus ...
... tumultu, bellum ex bello serere, Sall. fr.: bella ex bellis serere, Liv. – b. impendet, Cic., od. imminet ... ... . 517, 8. – inter pacem et bellum medium nihil, Cic.: bellum aliquando sine tumultu; at sine bello ...
... u. dgl., gesegnet, reich begabt, fruchtbar, gazae beatae Arabum, Hor.: rus beatum, Hor.: beati Campaniae sinus, Tac.: ... ... hac vita emigraverimus, in beatorum insulis immortale aevum, ut fabulae ferunt, degere liceret, Cic. Hortens. fr. 40 K. – ...
... (Ggstz. algor, frigus), meridiei aestus, Liv.: meridiani aestus fervor (Ggstz. matutinus hiemis rigor), Cassian.: aestus a meridiano sole, Liv.: fervidus aestus, Hor.: labore et aestu ... ... , Lucr.: medii, Verg.: frigora atque aestus tolerare, Caes.: non aestus, non frigora pati posse, Liv ...
aestuo , āvi, ātum, āre (aestus), infolge heftiger innerer Hitze ... ... arbor, erhitzt sich, Lucr.: exustus ager morientibus aestuat herbis, Verg.: nebulā ingens specus aestuat atrā, Verg.: tempus, quo torridus aestuat aër, Prop ... ... pondere aestuat arboreo, Ov.: si dixeris »aestuo«, sudat, Iuven.: boves si aestuaverint, Col. – II ...
aethēr , eris, Akk. era, m. (αἰ ... ... , als Göttersitz) tot ab ignibus aether conciperet flammas, Ov.: stellae sub aethere fixae, Ov. – ... ... ad caelum volvendus per aethera vagit, Enn.: verberare aethera pennis, Verg.: ferar per liquidum aethera, Hor.: patuit mihi pervius aether, Ov. – 2) die ...
Aeolus u. (bei Dicht.) Aeolos , ī, m. (Α ... ... Aeolus no. II) Aeolides insulae, s. Aeolia no. II. – D) Aeolius ... ... , Sil. (s. Aeolia no. II): insulae (s. Aeolia no. II), Plin.: ...
aestās , ātis, f. (verwandt mit αἴθω [brennen ... ... sed alter illam annus reducet, Sen.: media aestas iam forte erat, Liv.: aestas in exitu erat, Liv.: exitu aestatis ... ... unis litteris totius aestatis (Sommer-Feldzugs) res gestas ad senatum perscribere, Cic.: u. so novem ...
Aenēas (Nbf. Aenēa), ae, m. (Αἰ ... ... Vergils ausgezeichnetes Epos, dessen Held Äneas ist, Ov. u.a.: in octavo Aeneidos, Prisc. – C) Aenēius , a, um, zu Äneas gehörig, änëisch, des Äneas, Verg. ...
Aeacus , ī, m. (Αἰακός ... ... . Tusc. 1, 98: griech. Akk. Aeacon, Ov. met. 9, 435. – Dav ... ... Enn., Cic. u.a. – Insbes., a) einer seiner Söhne, wie Peleus, Ov. met. 12, 365; Phokus, ibid. ...
aequor (arch. Nbf. aecor, Varr. sat. ... ... das Feld, proscissum aequor, Brachfeld, Verg.: ferro scindere aequor, Verg. – 2) ... ... meton., das ins Schiff eingedrungene Seewasser, aequor refundere in aequor, Ov.: u. Plur., aequora egere fundo, ...
Aetōlī , ōrum, m. (Αἰτωολ ... ... ätolisch, cives, Plaut.: legati, Liv.: plagae, mit Anspielung auf Meleager u. die kalydonische ... ... 972;ς), ätolisch, aper, der erymanthische Eber, Plaut.: bellum, Liv. – 3) Aetōlis , ...
Aeolēs , um, m. gew. die gr. Form ... ... des griechischen Volksstammes (benannt nach Äolus, dem Sohn des Hellen, s. Aeolus no. I), der sich von seinem Stammsitze in Thessalien über den ... ... p. 280. – bei den Lateinern auch Aeoliī , ōrum, m., die kleinasiat. Äolier, ...
āerius (āereus), a, um (aër, ἀέριος), zur Luft gehörig, I) eig.: a ... ... Verg.: nubes, Verg.: u. dies. sedes, Verg.: aërias vias carpere, durch die Lüfte ... ... a) luftfarbig, himmelblau, color, Tert. de anim. 9: vestes, Vulg. Esther 8, 15 ...
1. aereus , a, um (aes), I) aus ... ... 1, 452. – 2) subst.: a) aereus, ī, m. (sc. nummus), die Kupfermünze, aereos signatos uti asses constituere, Vitr. 3, 1, 7. ...
bellus , a, um (zsgz. aus ... ... es atque amabilis, Plaut.: bellae puellae, Plaut.: b. hospes, Plaut.: bellus homo, ein Stutzer ... ... bellissimum senectuti otium, Cic. – bellum est m. folg. Infin., bellum est enim sua vitia nosse, Cic.: bellum est aliquo exire, Cic.: est bellum aliquem libenter odisse, Cic. ...
aēnëus u. älter ahēnëus , a, um (aes ... ... Varr. LL. – subst., aēneum, ī, n., ein ehernes Gefäß, Cato ... ... neus, dreisilbig, Ov. met. 7, 247. – Nbf. aēnius, Corp. inscr. Lat. 4, 64 ...
Belgae , ārum, m. (»Balge« im Niederdeutschen = eine niedrige, sumpfige Gegend), die Belgier, eine Mischung germanischer u. keltischer Völkerschaften, die den dritten Teil von Gallien ausmachten, Caes b. G. 1, 1 Tac. ann. 1 ...
Aegīna , ae, (griech. Akk. an, Stat. Theb. 7, 319 ... ... 945;), Insel im saron. Meerbusen, zwischen Attika u. Argolis, noch j. Aegina, Cic. de off. 3, 46. Ov. met. 7, 474. ...
Aeolia , ae, f. I) eine Landschaft Kleinasiens (= ... ... . Plin. 5, 120. – II) Aeolia (Αἰολία), eine äolische Insel, ... ... (deren größte Lipara, bei Verg. Aen. 8, 416 sq. Aeolia Lipare, noch j. ...
Buchempfehlung
Grabbe zeigt Hannibal nicht als großen Helden, der im sinnhaften Verlauf der Geschichte eine höhere Bestimmung erfüllt, sondern als einfachen Menschen, der Gegenstand der Geschehnisse ist und ihnen schließlich zum Opfer fällt. »Der Dichter ist vorzugsweise verpflichtet, den wahren Geist der Geschichte zu enträtseln. Solange er diesen nicht verletzt, kommt es bei ihm auf eine wörtliche historische Treue nicht an.« C.D.G.
68 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro