spectātor , ōris, m. (specto), I) der ... ... caelestium, Cic.: Albanus exercitus, spectator certaminis, Liv.: certaminis, cui destinatur frequens spectator (von angehenden Rednern), ... ... cuiusque adest, Liv.: caelestissimorum eius operum spectator et adiutor, Vell.: locus fusorum ab Alexandro Persarum sp. ...
spōnsālis , e (sponsus), zum Eheverlöbnis-, zur Verlobung gehörig ... ... decentissimum sponsaliorum genus est adulterium, Sen.: sponsalia facere (schließen), Cic.: sponsalia rite facere, Liv.: sponsalia facere dictatis verbis, Ov.: surgam ad sponsalia, quod promisi, Sen. ...
spectātus , a, um, PAdi. (v. specto), I) geprüft, ... ... castitas, Liv.: spectatissimum sit, Liv. – a divo Hadriano in mores atque litteras spectatus, wegen seines Benehmens und seiner Kenntnisse bei H. angesehen, Gell. 13 ...
spectātio , ōnis, f. (specto), I) das Schauen, Anschauen, Beschauen, 1) im allg., apparatus, Cic. u. Vitr.: animum spectatione levari, Cic.: quam spectationem θεωρίαν rectissime nominavit, Lact.: Plur., Vitr. 10. praef. ...
spectāmen , inis, n. (specto), I) die Probe, der Prüfstein, Plaut. Men. 966. – dah. a) die Bewährung, das Erprobtsein, morum, Prud. psych. 913. – b) ...
speciālis , e (species), I) besonder, speziell, (Ggstz. generalis), Sen., Quint. u.a. – subst., speciālis, is, m., der besondere Freund, spec. atque intimus ...
Spartacus , ī, m., ein berühmter Gladiator, Thrazier von Geburt, Anstifter u. Leiter des Gladiatorenkrieges gegen die Römer, Liv. epit. 95. Flor. 3, 20. Vell. 2, 30. Hor. carm. 3, 14, 19.
spoliātio , ōnis, f. (spolio), die Beraubung, Plünderung, sacrorum, Liv.: in tanta spoliatione omnium rerum, Cic.: Plur., spoliationes, fanorum, Cic.: oppidorum fanorumque spoliationes, Cic. – übtr., die gewaltsame Entziehung, sp. dignitatis ...
speciātim , Adv. (species), insbesondere, besonders, Vulc. Gallic. Avid. Cass. 6. § 6: Ggstz. generaliter, Mart. Cap. 9. § 939. – / Cic. post red. in sen. 21 jetzt separatim.
spoliātor , ōris, m. (spolio), der Berauber, Plünderer, monumentorum spoliator vexatorque, Cic. Verr. 4, 80: sp. templorum, Liv. 29, 18, 5: pupilli, Iuven. 1, 46.
spoliātus , a, um, PAdi. m. Compar. (v. spolio), ausgeplündert, armselig, nihil illo spoliatius, es gibt kein Reich, das ärger ausgeplündert wäre, Cic. ad Att. 6, 1, 4.
spatiātor , ōris, m. (spatior), der müßige Herumspazierer, Pflastertreter, Cato oratt. 40. fr. 3 (bei Macr. sat. 3, 14, 9).
spodiacus , a, um (σποδιακός) = cinereus, aschfarbig, collyrium, Scrib. Larg. 24 in. (vgl. 23 extr.).
spontāneē , Adv. (spontaneus), freiwillig, Vulg. 1. Petr. 5, 2. Hieron. epist. 52. no. 7. Th. Prisc. 1, 8.
speciāria , ae, f. (species), die Spezerei - od. Gewürzhändlerin, Corp. inscr. Lat. 6, 10112.
sphyraena , ae, f. (σφύραινα), ein Meerfisch, sonst sudis gen., Plin. 32, 154.
spissātio , ōnis, f. (spisso), die Verdichtung, Sen. ep. 86, 18.
speciātus , a, um (species), gestaltet, gebildet, Tert. adv. Hermog. 40.
spurcāmen , inis, n. (spurco), der Unflat, Prud. cath. 9, 56.
spontālis , e (spons), freiwillig, Apul. met. 4, 11 u.a.
Buchempfehlung
Karls gealterte Jugendfreundin Helene, die zwischenzeitlich steinreich verwitwet ist, schreibt ihm vom Tod des gemeinsamen Jugendfreundes Velten. Sie treffen sich und erinnern sich - auf auf Veltens Sterbebett sitzend - lange vergangener Tage.
150 Seiten, 6.80 Euro